อง ‘คัมภีร์เห็นแจ้งรู้จริง’ เป็นสิ่งที่เจ้าคิดขึ้นมาเอง เลือกได้ดีมาก”
“ผู้บำเพ็ญไม่เพียงต้องใส่ใจระดับขั้น ยังต้องใส่ใจสภาพจิตใจด้วย เมื่อถึงขั้นแก่นทองคำ ก็อาจพบภัยพิบัติมารในใจ นี่คืออุปสรรคใหญ่ของผู้บำเพ็ญ”
“มารเกิดจากใจ โจมตีใจสำคัญที่สุด ป้องกันไม่ไหว ไม่รู้ว่ามีผู้บำเพ็ญมากมายเพียงใดที่ติดอยู่ที่ด่านนี้ วรยุทธ์หยุดชะงัก”
“เหตุใดจึงมีมารในใจ ก็เพราะในใจไม่มีมาตรฐานที่ชัดเจน เมื่อเผชิญกับตัวเลือกจึงลังเล เลือกทางซ้าย ก็คิดว่าทางขวาจะเป็นอย่างไร”
“แฟนกับแม่ตกน้ำพร้อมกัน ตัดสินใจยากว่าจะช่วยใคร นั่นก็เพราะไม่มีมาตรฐานที่ชัดเจน พอช่วยแม่แล้ว แฟนจมน้ำตาย เจ้าก็จะเสียใจ นี่ก็กลายเป็นวัตถุดิบของภัยพิบัติมารในใจ”
“การฝึกฝน ‘คัมภีร์เห็นแจ้งรู้จริง’ จะทำให้เจ้าเห็นแจ้งในใจตน ไม่ถูกภัยพิบัติมารในใจรบกวน”
ก่อนหน้านี้หยุนจือแค่บอกว่าวิชาของลู่หยางเลือกได้ดี แต่ไม่ได้อธิบายเหตุผล บัดนี้เห็นลู่หยางสร้างแก่นทองคำสำเร็จ หากอยู่ในโลกภายนอกก็นับว่ายอดเยี่ยม จึงเผยความคิดของตนให้เขาฟัง
เซียนอมตะได้ยินหัวข้อนี้ ก็อธิบายให้ลู่หยางฟังเช่นกัน พูดอย่างกระชับได้ใจความ “พูดง่ายๆ ก็คือเจ้าต้องมีจิตใจที่สมบูรณ์ กระตือรือร้นที่จะก้าวหน้า”
“ถ้าเจ้าไม่มีหัวใจ จะมีภัยพิบัติมารในใจได้อย่างไร?”
ลู่หยางมองเซียนอมตะเงียบๆ คิดในใจว่าข้าว่าท่านก็ไม่เหมือนคนที่จะมีมารในใจเหมือนกัน
“ข้าจะแก้ไขวิชาให้เจ้าสักหน่อย แก้
