ัย
สักวันก็ต้องถึงจุดสิ้นสุดของชีวิต
แต่ผลการบำเพ็ญอมตะคือสัญลักษณ์ของการดำรงอยู่ชั่วนิรันดร์ ไม่มีวันตาย
เป็นสิ่งที่ราชายาน้อยปรารถนาตลอดชีวิต จึงมีอำนาจข่มราชายาน้อยโดยธรรมชาติ
อย่างเช่นหญ้าเลี้ยงฟ้าในป่าทึบที่ทำให้ลู่หยางตกอยู่ในการต่อสู้ที่ยากลำบาก
เซียนอมตะเห็นลู่หยางถูกรังแก ตั้งใจจะสั่งสอนสักหน่อย แล้วปล่อยกลิ่นอายอมตะ ปราบหญ้าเลี้ยงฟ้า
แต่ภายหลังลู่หยางเข้าสู่สภาวะรู้แจ้ง เซียนอมตะจึงไม่ได้ทำอะไรต่อ
“ข้าคือเซียนอมตะ หัวหน้าห้าเซียนยุคโบราณเมื่อสามแสนปีก่อน”
“ปัจจุบันเป็นผู้อาวุโสพิเศษคนเดียวของสำนักเวิ่นเต๋า เป็นคนที่เด็กหยุนเชิญมาอย่างเคารพนบนอบ!”
“ข้ายังเป็นเซียนคนแรกในยุคโบราณ สถาปนาสวรรค์ เป็นมหาเทพสูงสุดแห่งสวรรค์ – เทพถั่ว!”
“เก่ง เก่งมาก!” ราชายาน้อยตกตะลึงกับตำแหน่งต่างๆ ของเซียนอมตะ มองเซียนอมตะด้วยความชื่นชม
“ฮิๆ รู้ความร้ายกาจของข้าแล้วใช่ไหม?”
“ตอนนี้ข้ายังฟื้นฟูไม่สมบูรณ์ รอให้ข้าฟื้นฟูถึงขีดสุด จะนำพวกเจ้าไปโจมตีหยุนจือ ให้นางรู้ว่าใครกันแน่ที่แข็งแกร่งที่สุด!”
ราชายาน้อยปรบมือป้าบๆ รู้สึกว่าเซียนอมตะเก่งมาก มั่นใจมาก
“งั้นท่านเซียนกำลังฟื้นฟูพลังในร่างลู่หยางหรือ?”
“เจ้าพูดถูกไปครึ่งหนึ่ง ข้าไม่เพียงฟื้นฟูพลังในร่างลู่หยาง”
“ข้ายังวางการทดสอบมากมาย ให้ลู่หยางผ่านการทดสอบ เมื่อผ่านการทดสอบ ข้าจะรับเขาเป็นทายาทของข้า!”
“ข้าให้ลู่หยางลิ้มรสความรู้สึกมีอำนาจ ให้เ