อราคา ไม่ว่าใครเสนอราคา นางก็จะเพิ่มราคา
“สองพันสองร้อยหินวิเศษ!”
อันเค่อเพิ่มราคาอีกครั้ง
“สามพัน”
เถาเหยาเย่เสนอราคาโดยไม่ลังเลแม้แต่น้อย
อันเค่อเป็นคนสวย มีผู้ติดตามมากมาย แต่เดิมคนเหล่านี้จะช่วยอันเค่อเสนอราคา แต่เมื่อพวกเขาพบว่าอีกฝ่ายที่เสนอราคาเป็นหญิงงามเหนือโลก ต่างก็เข้าใจตรงกันโดยไม่ต้องพูด ไม่เลือกที่จะช่วยอันเค่อ
“สามพันหนึ่งร้อย…”
“สี่พัน”
อันเค่อเงียบไป แม้นางจะยังสามารถเพิ่มราคาได้ แต่ด้านหลังยังมีบัวคู่แฝด นางไม่อาจใช้หินวิเศษทั้งหมดไปกับผ้าผืนเดียว
“สี่พันหินวิเศษครั้งที่หนึ่ง สี่พันหินวิเศษครั้งที่สอง สี่พันหินวิเศษครั้งที่สาม ขายแล้ว!”
ผู้ดำเนินรายการเคาะค้อนเล็ก หมายความว่าผ้าไหมสีแดงเป็นของเถาเหยาเย่
“ขอบคุณศิษย์น้องที่ช่วย หลังงานประมูลจะคืนหินวิเศษให้!”
ลู่หยางส่งเสียงผ่านจิตเบาๆ เขาเป็นคนขอให้เถาเหยาเย่เสนอราคา
หากเขาเป็นผู้ชายไปประมูลผ้าไหม คนจะสงสัยว่าผ้าไหมซ่อนความลับอะไร และจะทำให้ราคาพุ่งสูงมาก ให้เถาเหยาเย่ไปประมูลก็ต่างกัน คนจะคิดแค่ว่าสาวสวยชอบผ้า ใช้เงินซื้อความสุข
“พี่น้องกันพูดคำขอบคุณก็เกินไป พี่ลู่หยางจำที่มาของผ้าไหมสีแดงได้แล้วหรือ?”
เถาเหยาเย่ถามพร้อมรอยยิ้ม เผยลักยิ้มตื้นๆ สองข้าง
ลู่หยางเงียบไปครู่หนึ่ง พูดตามตรง “น่าจะเป็นของยุคโบราณ มีที่มาไม่ธรรมดา แต่ว่าเป็นอะไรแน่ๆ ข้าก็พูดไม่ได้”
เซียนอมตะอายุเพียงสิบหกก็เป็นโรคสมองเสื่อมระยะแรก น่าเ
