ศร้าน่าเสียดาย
สินค้าประมูลอีกหลายชิ้นต่อมาไม่ได้ดึงดูดความสนใจของทั้งสี่คน มีเพียงตอนที่ผู้ดำเนินรายการแสดงบัวคู่แฝด ทั้งสี่คนจึงนั่งหลังตรง อยากดูว่าบัวคู่แฝดจะประมูลได้กี่หินวิเศษ
พอบัวคู่แฝดออกมา ด้านล่างเวทีก็เงียบลงทันที สายตาเร่าร้อน สำหรับผู้บำเพ็ญขั้นสร้างฐานระดับปลายทุกคน บัวคู่แฝดล้วนเป็นของวิเศษที่จะเปิดอนาคต
ผู้ดำเนินรายการยิ้มน้อยๆ แนะนำ
“บัวคู่แฝด บางทีท่านผู้มีเกียรติที่นั่งอยู่อาจเพิ่งเห็นเมื่อสองสามวันก่อน ต้นนี้ก็คือต้นที่ปรากฏในป่าทึบเมื่อสองสามวันก่อน สรรพคุณไม่จำเป็นต้องให้ข้าแนะนำมาก ราคาเริ่มต้น สามหมื่นหินวิเศษ”
“สามหมื่นหนึ่งพันหินวิเศษ!”
“บัวคู่แฝดข้าต้องได้ สามหมื่นสองพันหินวิเศษ!”
“สามหมื่นห้าพันหินวิเศษ!”
องค์ชายเสือขาวแห่งสำนักสี่ทิศดูแคลนพฤติกรรมการเพิ่มราคาทีละนิดของคนอื่น
“สามหมื่นแปดพันหินวิเศษ!”
อันเค่อไม่ยอมแพ้
“สี่หมื่นหินวิเศษ!”
ต้วนหงเฉินแห่งกระบี่เทียนเวิ่นร้องเสนอ เขาห่างจากการสร้างแก่นทองเพียงบัวคู่แฝดเท่านั้น
“สี่หมื่นหนึ่งพันหินวิเศษ!”
“สี่หมื่นสี่!”
“สี่หมื่นห้า!”
ราคาของบัวคู่แฝดพุ่งสูงขึ้นเรื่อยๆ ทำให้หม่านกู่ยิ้มจนหุบปากไม่ลง ในที่สุด ราคาของบัวคู่แฝดหยุดที่สี่หมื่นเก้าพันหินวิเศษ
“สี่หมื่นเก้าพันหินวิเศษครั้งที่หนึ่ง สี่หมื่นเก้าพันหินวิเศษครั้งที่สอง…”
เมิ่งจิ่งโจวครุ่นคิด ฉวยโอกาสขณะที่ผู้ดำเนินรายการกำลังประกาศราคา พูดด้วยเสียงที
