งนี้ – บัวคู่แฝดถูกขโมยไปแล้ว
“นางนั่นแหละเป็นคนเอาไป!”
มีคนชี้ไปที่เถาเหยาเย่ที่วิ่งหายไปไกล
“ไล่ตาม!”
คนครึ่งหนึ่งไล่ตามเถาเหยาเย่ไป ลู่หยางทั้งสามคนจึงถอนหายใจอย่างโล่งอก ผู้บำเพ็ญขั้นสร้างฐานระดับสูงที่เหลืออยู่สองสามสิบคนไม่นับว่าเป็นภัยคุกคามอีกต่อไป
ทั้งสามคนก็ไม่กังวลเรื่องเถาเหยาเย่ด้วย เถาเหยาเย่เชี่ยวชาญเรื่องมายาภาพ การหลบหนีการไล่ตามเป็นเรื่องง่ายดาย แม้แต่เมิ่งจิ่งโจวยังไม่มั่นใจว่าจะสามารถหยั่งรู้มายาภาพของเถาเหยาเย่ได้ร้อยเปอร์เซ็นต์
ในบรรดาผู้บำเพ็ญขั้นสร้างฐาน มายาภาพของเถาเหยาเย่นั้นถือว่าแข็งแกร่งที่สุด มีเพียงลู่หยางที่มีวิชายุทธ์พิเศษ จึงไม่กลัวมายาภาพ
“คุณชายลู่ คุณชายเมิ่ง เมื่อครู่คุณหนูเถาบอกให้ท่านไปรอนางที่โรงเตี๊ยมหยวนหมิงภายหลัง”
หัวหน้าผู้มีจมูกเหมือนเหยี่ยวเห็นลู่หยางปราบคนที่เหลือได้อย่างง่ายดาย จึงรีบวิ่งมาส่งข่าว
“ได้ ข้ารู้แล้ว ขอบคุณที่หัวหน้าเหยี่ยวเป็นห่วง”
หัวหน้าจมูกเหยี่ยวรีบโบกมือ “ไม่กล้าพูดเช่นนั้น ครั้งนี้พวกเราช่วยอะไรไม่ได้เลย”
หม่านกู่เสริม “โรงเตี๊ยมหยวนหมิงก็คือที่ที่ข้ากับศิษย์พี่เถาพักอยู่ที่ด่านปราบปีศาจ”
ในบรรดาผู้บำเพ็ญห้าอันดับแรกของรุ่นเดียวกัน เถาเหยาเย่อยู่อันดับสาม หม่านกู่อยู่อันดับสี่
ลู่หยางยิ้ม “บังเอิญจัง โรงเตี๊ยมหยวนหมิงก็เป็นที่ที่ข้ากับเมิ่งจิ่งโจวพักอยู่เหมือนกัน กลับกันเถอะ บางทีศิษย์น้องเถาอาจจะกลับไปถึงก่อนพว
