่คล่อง ต่อมาสร้างแก่นมากขึ้นเรื่อยๆ ความเร็วในการสร้างแก่นก็เพิ่มขึ้น ตลอดขั้นแก่นทองคำ สิ่งที่ข้าทำเป็นหลักคือสร้างแก่นไม่หยุด ให้จำนวนแก่นทองคำมากเท่ากับดวงดาวบนฟ้า”
ลู่หยางสูดหายใจเฮือก พี่ใหญ่ ท่านกล้าคิดกล้าทำจริงๆ
“ขั้นแก่นทองคำใช้แก่นทองคำแทนดวงดาวยังมีความยากอยู่ เมื่อข้าทะลวงสู่ขั้นทารกแรกกำเนิด ใช้แก่นทองคำเม็ดหนึ่งแตกเป็นทารก แก่นทองคำที่เหลือยังคงอยู่ในร่างข้า ต่อมาวรยุทธ์ของข้าก้าวหน้า ข้าจึงนำแก่นทองคำทั้งหมดในร่างออกมา ใช้ของจริงแทนภาพลวงตา แทนที่ดวงดาวบนท้องฟ้า”
“น่าเสียดายที่ภาพลวงตาของดวงดาวบนท้องฟ้ามีมากเกินไป แม้ข้าจะพยายามสร้างแก่นสุดกำลัง ก็ไม่อาจทำให้จำนวนเท่ากันได้ จำนวนแก่นทองคำยังห่างไกลจากภาพลวงตาของดวงดาว แต่มียังดีกว่าไม่มี การลงแรงสร้างแก่นในตอนนั้นก็เพื่อใช้แก่นทองคำแทนภาพลวงตาของดวงดาวไม่ใช่หรือ?”
“งั้น… ดวงดาวบนท้องฟ้าตอนนี้… ส่วนหนึ่งเป็นแก่นทองคำของท่านหรือ?”
น้ำเสียงของลู่หยางระมัดระวังโดยไม่รู้ตัว ไม่มีอะไรอื่น เรื่องที่พี่ใหญ่ทำเหลือเชื่อเกินไป ทำให้ลู่หยางต้องเคารพ
“แค่ส่วนน้อยเท่านั้น”
“…ส่วนน้อยก็มากแล้ว” ลู่หยางไม่รู้จะพูดอะไร พี่ใหญ่ไม่วางใจลู่หยาง กำชับซ้ำหลายครั้ง
“วิธีสร้างแก่นของข้าต่างจากคนทั่วไป เจ้าอย่าเห็นว่าแปลกแล้วเลียนแบบข้า”
“ไม่เลียนแบบเด็ดขาด”
ถ้าพูดว่าก่อนหน้านี้ลู่หยางบอกว่าจะไม่เลียนแบบเป็นแค่พูดขอไปที นี่คือความคิดจริงๆ ใ
