ยขึ้นมาจากกองดินด้วยสภาพดูไม่ได้
เนื้อตัวมอมแมมไปด้วยฝุ่นโคลน เสื้อผ้าฉีกขาดรุ่งริ่งไม่ต่างจากขอทานข้างถนน
น่ากลัวชะมัด เคราะห์ดีที่ท่านอาจารย์มอบสมบัติคุ้มกายไว้ให้ ไม่อย่างนั้นวันนี้คงได้ไปเฝ้ายมบาลจริงๆ เด็กหนุ่มกัดฟันกรอด จ้องมองเศษซากของสมบัติวิเศษในมือที่แตกละเอียดด้วยความเจ็บใจ
เขาไม่ใช่ใครอื่น แต่เป็นศิษย์ของชายชราลึกลับผู้นั้นนั่นเอง
เขาเพิ่งจะเข้าไปในสุสานได้ไม่นาน ก็ต้องมาเจอกับหายนะระดับล้างบาง ยังนับว่าโชคดีที่เขายังอยู่แค่รอบนอก ไม่ได้ถลำลึกเข้าไปข้างใน
ถึงกระนั้น เขาก็ยังได้รับบาดเจ็บไม่น้อย
แข็งแกร่งมาก กลิ่นอายระดับนี้ ไม่ด้อยไปกว่าท่านอาจารย์ของข้าเลย เด็กหนุ่มยังคงใจสั่น ขวัญผวาไม่หาย
ห่างออกไปไม่กี่ร้อยเมตร
มู่เป่ยเฉินก็ตะกายขึ้นมาจากหลุมดินเช่นเดียวกัน
ให้ตายสิ ท่านอาจารย์นี่โหดเหี้ยมชะมัด เล่นเอาข้าเกือบหนีไม่ทัน มู่เป่ยเฉินบ่นอุบ
เมื่อครู่เขาเห็นชัดเจน หนึ่งในคู่ต่อสู้ที่ทำลายล้างสุสานจนราบเป็นหน้ากลอง คือเย่หนาน อาจารย์ของเขานั่นเอง
ณ ศาลาหลังเขา สำนักยู่ฮวา
ชายชราที่กำลังเดินหมากอยู่ จู่ๆ ก็ขมวดคิ้วมุ่น ความรู้สึกสังหรณ์ใจไม่ดีผุดขึ้นมาวูบหนึ่ง แต่มันก็เบาบางจนแทบจับ
