นัง ตกใจใหญ่
ราคาสินค้าในสำนักเวิ่นเต๋าแพงขนาดนี้เชียวหรือ?
สิ่งที่รองประมุขหลิวไม่รู้คือ ปกติราคาสินค้าในสำนักเวิ่นเต๋าไม่แพง ที่แพงตอนนี้เพราะมีกิจกรรม จึงขึ้นราคาชั่วคราว
ซางกวนอวี่เปิดปากน้อยๆ กินชิ้นหนึ่ง กลิ่นหอมของเนื้อฟุ้งกระจาย เต็มไปด้วยน้ำจิ้ม กินเข้าปาก ซางกวนอวี่แยกไม่ออกว่าเป็นน้ำลายหรือน้ำจิ้ม
“อร่อยๆ เอาอีกห้าสิบไม้! แล้วก็ขาหมูย่างอีกสองชิ้น”
ข้อดีที่สุดของผู้บำเพ็ญกินอาหารคือ ไม่ว่าจะกินเท่าไรก็ไม่รู้สึกอิ่ม แค่อยากกิน ก็กินได้ตามใจ เพลิดเพลินกับงานเลี้ยงได้อย่างเต็มที่
แน่นอน คุณสมบัตินี้ไม่มีโอกาสแสดงออกในงานเลี้ยงที่เซียนอมตะเตรียม
คนรอบข้างเห็นท่าทางกินของซางกวนอวี่ น้ำลายไหลกันหมด ต่างพากันเลียนแบบ เรียกร้องอยากกินเนื้อย่าง
รองประมุขเกาต้อนรับอยู่ด้านใน “ด้านในมีที่ มีที่ ทุกคนไม่ต้องเบียดกันด้านนอก เข้ามาสั่งได้!”
ผู้อาวุโสแขกรับเชิญทั้งห้าเริ่มยุ่ง ต้อนรับลูกค้า
บนลานประลอง การแข่งขันทีมขั้นแก่นทองคำรอบแรกจบลง ยังมีเวลาก่อนรอบที่สองจะเริ่ม ศิษย์หลายคนเลือกที่จะกินเนื้อย่างพลางดูการแข่งขัน รวมทั้งศิษย์สำนักเวิ่นเต๋าและสำนักธาตุทั้งห้า
พวกเขาสังเกตเห็นร้านย่างเนื้อร้านหนึ่งผิดปกติ ธุรกิจร้อนแรงผิดธรรมดา
“ไปดูกัน”
มีศิษย์มากินเนื้อย่างมากขึ้นเรื่อยๆ รองประมุขหลิวเกิดความมั่นใจขึ้นมาเอง
“แต่ก่อนข้าเคยพูดไว้ ลู่หยางสามคนทำร้านย่างเนื้อในมณฑลเหยียนเจียงคึกคักแล้ว
