ทำตอนนี้ เมื่อโอกาสหายาก ก็ควรสนองความปรารถนาของเมิ่งจิ่งโจวก่อน
ดวงตาของเมิ่งจิ่งโจวเป็นประกาย ใช่แล้ว ที่นี่ไม่ใช่ร่างจริง ไปสักครั้งก็ไม่เป็นไร
“ไปๆๆ” เมิ่งจิ่งโจวเร่งให้ทั้งสองคนไปด้วยกัน
สถานที่แบบนี้ เขาไม่กล้าไปคนเดียว
ทั้งสองคนสู้เมิ่งจิ่งโจวไม่ได้ จำใจต้องไปด้วย
หอนางโลมอยู่ในที่เด่นชัด ทั้งสามคนหาเจอได้ง่าย
สาวๆ แต่งตัวโฉบเฉี่ยวยืนถือผ้าเช็ดหน้าเชื้อเชิญลูกค้าอยู่หน้าประตู พอโบกมือน้อยๆ ดวงวิญญาณของคนเดินผ่านก็ล่องลอยเข้าไปแล้ว
พอถึงหน้าประตูหอนางโลม หม่านกู่ก็ถอยหลัง ถอยติดๆ กัน “ข้าเป็นศิษย์ขงจื๊อ ที่นี่ไม่ใช่สถานที่ที่ศิษย์ขงจื๊อควรมา”
“ปราชญ์กล่าวว่า สาวงามเป็นเพียงโครงกระดูก งามล้ำเมืองก็กลายเป็นกระดูกขาว ข้าไม่อาจทำผิดได้”
สองคนพยายามชักจูงครู่ใหญ่ เสียน้ำลายไปมากมายก็ยังไม่อาจโน้มน้าวได้ จำต้องล้มเลิก
ลู่หยางแสดงน้ำใจ “เมื่อเจ้าไม่อยากไปหอนางโลม ข้าจะไปแทนเจ้าเอง”
หม่านกู่โล่งใจ คิดว่าพี่ลู่นี่แหละเชื่อถือได้
แล้วเขาก็ได้เห็นลู่หยางใช้มวยเลียนแบบ เปลี่ยนเป็นร่างของตน
หม่านกู่: “!!!”
ลู่หยางตบไหล่หม่านกู่ที่ตกตะลึง บอกให้เขาวางใจ “ข้าไปละ”
หม่านกู่รีบดึงตัวเองอีกคนไว้ “เจ้าไปไม่ได้! ถึงจะไปก็ห้ามเปลี่ยนเป็นข้า!”
“ข้าหวังดีจะไปแทนเจ้านะ น่าเสียดายแท้ๆ ที่เจ้าไปไม่ได้” ลู่หยางพูดอย่างจริงใจ
หม่านกู่ไม่ยอมเด็ดขาด
“อย่าอายไปเลย” ลู่หยางพยายามชักจูง
แท้จริงแล้วลู่หยางก็ต