ได้เอ่ยปากตอบ กู้เฉินก็สวนขึ้นด้วยความไม่พอใจ เจ้าหมายความว่าอย่างไร
ต้องขออภัย ข้าเป็นคนปากตรงกับใจ หวังว่าท่านผู้อาวุโสจะให้อภัย ฮวาเหลียนตอบกลับอย่างชาญฉลาด
นางกล้าถามออกไปตรงๆ เพราะหากเย่หนานเป็นยอดคนจริงๆ ย่อมไม่ถือสาหาความกับเด็กเมื่อวานซืนอย่างนาง
แม้เย่หนานจะดูเป็นคนไม่เอาถ่านในบางครั้ง แต่จิตใจของเขากระจ่างดั่งคันฉ่อง มีหรือที่เขาจะมองเจตนาของฮวาเหลียนไม่ออก
อย่างไรก็ตาม เย่หนานไม่ได้เก็บมาใส่ใจ มันก็แค่ลูกไม้ตื้นๆ เท่านั้น
ข้าเป็นอาจารย์ของพวกเขา มีอะไรแปลกงั้นรึ เย่หนานหันมายิ้มให้ฮวาเหลียน
เมื่อได้รับคำยืนยันจากปากเย่หนาน ประกอบกับปฏิกิริยาของกู้เฉินและหลิงหลง ฮวาเหลียนก็มั่นใจแล้วว่าเรื่องนี้น่าจะเป็นความจริง
แต่ระดับการบำเพ็ญเพียรของเย่หนานนี่สิ คือสิ่งที่นางไม่อาจทำความเข้าใจได้
ยอดฝีมือบางคนอาจปกปิดหรือกดพลังฝึกตนเอาไว้ได้ แต่กลิ่นอายบนตัวของเย่หนานนั้นช่างดูสมจริงเหลือเกิน ราวกับว่าเขาไม่ได้กดพลังใดๆ ไว้เลย
โดยเฉพาะอย่างยิ่ง กายเนื้อพิเศษของนางมีความไวต่อสัมผัสของบุคคลและวัตถุอย่างยิ่งยวด แต่ถึงกระนั้นนางก็ยังจับพิรุธไม่ได้
ไม่ต้องเดาให้ปวดหัวหรอก ก็อย่างที่เจ้าคิด
