ฮวาเหลียนยิ่งสับสนงุนงง
นอกจากบุคลิกที่ดูหลุดพ้นจากโลกีย์วิสัยแล้ว เย่หนานก็ไม่มีสิ่งใดพิเศษอีกเลย เขาดูเหมือนผู้ฝึกตนระดับ กลั่นลมปราณ แบบเนื้อแท้ร้อยเปอร์เซ็นต์
ประหลาดนัก หรือว่าพวกเขากำลังแสดงละครตบตาข้า ฮวาเหลียนครุ่นคิดในใจอย่างไม่เข้าใจ
แต่ในเมื่อตอนนี้นางกับกู้เฉินมีความสัมพันธ์แบบร่วมมือกัน นางจึงทำได้เพียงเร่งฝีเท้าตามไป
เย่หนานไม่ได้ใส่ใจฮวาเหลียนที่เดินตามมาแม้แต่น้อย
ทว่าตลอดทาง สายตาของฮวาเหลียนมักจะลอบสังเกตเย่หนานอยู่เป็นระยะ ดูจากคิ้วที่ขมวดมุ่นของนางก็รู้ได้ทันทีว่า นางยังคงมองเย่หนานไม่ออก
เชอะ จ้องมองพี่หนานของข้าอยู่ได้ มีปัญหาอะไรหรือไง หลิงหลงที่เดินจูงมือเย่หนานอยู่เริ่มรู้สึกไม่พอใจ
นางหันขวับไปจ้องหน้าฮวาเหลียนด้วยแก้มที่พองลมอย่างแง่งอน
ท่านผู้อาวุโส ท่านเป็นอาจารย์ของกู้เฉินจริงๆ หรือเจ้าคะ ฮวาเหลียนเมินเฉยต่อท่าทีของหลิงหลง นางเลือกที่จะเอ่ยถามเย่หนานพร้อมกับทำความเคารพอย่างนอบน้อม
นางยังไม่รู้ตื้นลึกหนาบางของเย่หนาน หากเขาเป็นยอดคนผู้เร้นกายจริงๆ การแสดงท่าทีกระด้างกระเดื่องอาจนำมาซึ่งหายนะ
เพื่อความปลอดภัย การระมัดระวังตัวไว้ย่อมดีที่สุด
เย่หนานยังไม่ทัน