ลู่หยางยังไม่หายตกใจ ราวกับเพิ่งเดินออกมาจากนรกภูมิ
“เซียนป้าน้อยกับนางปีศาจมีระดับขั้นสูงเกินไปในหมู่มนุษย์ ทำให้ข้าประมาทเรื่องพลังชีวิตของพวกเราที่มีต่อเจ้า”
“พลังชีวิตของพวกเราแรงกล้าเกินไป แรงกล้าจนทำให้อวัยวะทุกส่วนของเจ้าเกิดจิตสำนึกของตัวเอง กลายเป็นชีวิตใหม่ จนกว่าเจ้าจะบำเพ็ญถึงขั้นทารกแรกกำเนิด จุดพิเศษสมบูรณ์ ร่างทองไร้รอยรั่ว เจ้าจึงจะไม่ถูกพลังชีวิตของพวกเราส่งผล”
ได้ยินเสียงตุ๊กตาโสม สมุนไพรสูงสามนิ้วนับไม่ถ้วนก็กระโดดโลดเต้นมาข้างลู่หยาง
“ราชันโสม นี่คือมนุษย์? ทำไมตัวเล็กจัง?”
“อะไรเรียกว่าตัวเล็ก เขาตัวสูงเท่าพวกเรานี่ หรือว่าเจ้าก็ตัวเล็ก!”
“ต้องเป็นวิชาแน่ๆ วิชาของมนุษย์มหัศจรรย์นัก เปลี่ยนใหญ่เป็นเล็กมีอะไรแปลก ข้าเคยเห็นวิชาเปลี่ยนชายเป็นหญิง เปลี่ยนคนเป็นปีศาจด้วย”
“ดูเหมือนระดับขั้นของคนนี้ไม่สูงนะ ยังไม่ถึงขั้นตั้งครรภ์?”
“ขั้นตั้งครรภ์อะไรกัน ราชันหลินเอ๋ย ความจำเจ้าแย่ลงทุกวัน นั่นเรียกว่าขั้นทารกแรกกำเนิด”
“ดูเขายืนแทบไม่อยู่ พวกเราช่วยหามเขาเข้ากระท่อมกันเถอะ”
ราชันยาน้อยพูดจาวิพากษ์วิจารณ์กันเป็นเสียงแผ่วเบา ดังหึ่งๆ ทำให้หูอื้อ
พวกมันยกลู่หยางขึ้นเหนือศีรษะ หามเข้าไปในกระท่อมที่สร้างจากดอกไม้และหญ้า
ราชันรู้ธรรมยืนอยู่ข้างนอก เกาลำต้น ใบไม้ส่งเสียงซู่ซ่า มันตัวใหญ่เกินไป เข้ากระท่อมไม่ได้
ลู่หยางเข้าไปในกระท่อมถึงพบว่า นี่ไม่ใช่กระท่อมที่สร้างจากดอกไ
