ากนั้น ซอมบี้ที่มากกว่าก็ถูกโยนมาเป็นปืนใหญ่
พวกมันเหมือนลูกเห็บเลือดเนื้อที่ประหลาด สาดมาที่กำแพงอย่างไม่เลือกหน้า
ถึงแม้ความแม่นยำจะแย่มาก ส่วนใหญ่ไม่สามารถบินไปถึงขอบกำแพงได้ ต่อให้บินมาได้ส่วนใหญ่ก็จะชนจนแหลกละเอียด แต่การโจมตีแบบนี้สร้างแรงกดดันทางจิตใจอย่างมหาศาลให้กับทหารรักษาการณ์บนกำแพง
ถ้าเป็นแบบนี้ต่อไป ไม่ช้าก็เร็วจะมีซอมบี้ถูกโยนเข้ามาในเมือง!
เย่อิงมองดูภาพที่วุ่นวายบนหน้าจอ รู้ว่าช่วงเวลาที่ยากลำบากที่สุดกำลังจะมาถึง
ก่อนที่เจ้านายจะจากไป ได้มอบอำนาจบัญชาการให้เธอ นี่คือความไว้วางใจอย่างแท้จริง
เธอไม่สามารถทำให้ความไว้วางใจนี้ต้องผิดหวัง
“สถานการณ์ของหน่วยรอบนอกเป็นยังไงบ้าง?” เธอสูดหายใจเข้าลึกๆ บังคับตัวเองให้ใจเย็นลง
“รายงาน! หน่วยผู้ปลุกพลังของฟางโจว, ประภาคาร, รังผึ้งกำลังก่อกวนรอบนอกอย่างต่อเนื่อง พยายามยื้อไว้ให้ได้มากที่สุด แต่พวกเขาก็ถูกสิ่งมีชีวิตกลายพันธุ์ไล่ล่าและขับไล่ ดูแลตัวเองก็ลำบากแล้ว!”
เย่อิงกำปั้นแน่น สายตากวาดผ่านใบหน้าที่ตึงเครียดและเหนื่อยล้าของทุกคนในห้องบัญชาการ
“เจ้านาย คุณจะกลับมาเมื่อไหร่…”
เย่อิงพึมพำในใจ
แต่เธอไม่ได้แสดงความอ่อนแอออกมา แต่กลับรัดชุดรบของตัวเองให้แน่น เอ่ยปากเสียงเข้ม “รักษากำลังยิงไว้! ฉันจะขึ้นกำแพง!”
เย่อิงไม่แน่ใจว่าตัวเองจะต้านได้หรือไม่ แต่เธอต้องทำอะไรบางอย่าง
ในขณะที่บรรยากาศในห้องบัญชาการกดดันถึงขีดสุด
ประตูโลหะ
