ที่หนักอึ้งบานนั้น ถูกผลักเปิดออกจากข้างนอก
ร่างที่ไม่เข้ากับที่นี่ ปรากฏขึ้นที่ประตู
เขาสวมชุดลำลองที่สะอาด บนตัวไม่มีคราบเลือดแม้แต่น้อย ราวกับเพิ่งจะกลับมาจากการเดินเล่นยามบ่าย
ความวุ่นวายและความตึงเครียดทั้งหมดในห้องบัญชาการ ในขณะนี้หยุดลง
การเคลื่อนไหวของทุกคนหยุดลง มองไปที่ประตู
สายตาของหลินโม่กวาดผ่านแผนที่อิเล็กทรอนิกส์ขนาดใหญ่ สุดท้ายก็หยุดอยู่ที่ใบหน้าของเย่อิง
เขาเอ่ยปาก เสียงสงบนิ่ง แต่กลับทำให้ความกังวลในใจของทุกคนสงบลงในทันที
“ผมกลับมาแล้ว”
