บทที่ 153 – รับเงินทำงาน, สกัดกั้นฝูงซอมบี้
ทางออกถนนหลวงหมายเลข 5
ที่นี่เดิมทีเป็นด่านเก็บเงินร้าง ตอนนี้ถูกดัดแปลงเป็นแนวป้องกันชั่วคราว
รถเก่าๆ หลายสิบคันถูกผลักให้ล้ม วางซ้อนกันอย่างไม่เป็นระเบียบ ก่อตัวเป็นแนวกั้นถนนง่ายๆ หลายแนว
ทหารกองกำลังร่วมจากสามขั้วอำนาจใหญ่คือผาหิน, รังผึ้ง, ประภาคาร กำลังพิงกำบังอยู่ข้างหลังอย่างเบื่อหน่าย
บางคนกำลังเช็ดอาวุธ บางคนกำลังคุยกันเสียงเบาๆ บรรยากาศดูค่อนข้างหย่อนยาน
“พี่ซาโซริ พี่ว่างานนี้มันสบายเกินไปหน่อยไหม?” ทหารของรังผึ้งคนหนึ่งเข้ามาใกล้ซาโซริ แล้วยื่นบุหรี่ให้
แม้ซาโซริจะเป็นคนของผาหิน แต่เขาก็มีชื่อเสียงไม่น้อยในสี่ขั้วอำนาจ
ครั้งนี้สามขั้วอำนาจถูกหลินโม่ขอยืมทหาร ราชาหินและคนอื่นๆ คงไม่มาด้วยตัวเอง การบัญชาการในที่เกิดเหตุจึงตกเป็นของซาโซริ
ซาโซริรับบุหรี่มาจุด พิงประตูรถร้างคันหนึ่ง สายตากวาดมองไปทั่วแนวป้องกัน
“ทุกคนตาไวๆ หน่อย คุณหลินจ้างพวกเรามาไม่ใช่ให้นอนอาบแดดนะ”
ซาโซริพูดเรียบๆ
ทหารของผาหินคนหนึ่งพูดขึ้นอย่างตื่นเต้น
“พี่ซาโซริ พี่วางใจได้เลย พี่น้องรู้ดี คุณหลินใจกว้าง คนละร้อยกิโลข้าวสาร ยังมีเนื้อกระป๋องกับเหล้าบุหรี่อีก งานนี้คุ้ม!”
“ใช่เลย! ช่วยคุณหลินทำงาน ไม่ขาดทุน!”
เมื่อพูดถึงค่าตอบแทน ใบหน้าของเหล่าทหารก็เผยรอยยิ้มออกมา
ข้าวสารหนึ่งร้อยกิโลกรัม ยังมีเนื้อกระป๋องอีกสิบกระป๋อง แถมด้วยบุหรี่และเหล้า ค่าตอบแทนนี้พอให
