้พวกเขาสุขสบายไปอีกนาน
“จะว่าไปแล้ว สวัสดิการของเมืองใหม่ดีที่สุดเลยนะ”
“แหงสิ พวกนายได้ยินมายัง? คราวนี้ฟางโจวรวมเข้ากับเมืองใหม่อย่างสมบูรณ์แล้ว ต่อไปก็จะไม่มีฟางโจวอีกแล้ว”
“จริงดิ? คนพันกว่าคนนั่น เมืองใหม่รับหมดเลยเหรอ?”
“จริงแท้แน่นอน! นายคิดว่าพวกเรามาทำอะไร ก็มาช่วยพลเรือนฟางโจวย้ายไปเมืองใหม่ไง ฉันยังได้ยินมาว่าพอเรื่องของฟางโจวเรียบร้อยแล้ว ขั้นต่อไป ก็อาจจะถึงตาพวกเราแล้ว”
คำพูดนี้ถูกพูดออกมา เสียงพูดคุยที่เดิมทีจอแจก็เงียบลงทันที
ทุกคนต่างเงี่ยหูฟัง
“ถึงตาพวกเรา? ก็รวมเข้ากับเมืองใหม่ด้วยเหรอ?”
“แปดเก้าส่วนน่าจะเป็นอย่างนั้น พวกนายลองคิดดูสิ ในยุคนี้ ตามใครถึงจะได้กินเนื้อ? ตามราชาหินและคนอื่นๆ พวกเราก็แค่มีชีวิตอยู่ได้ แต่ถ้าตามคุณหลิน นั่นถึงจะเรียกว่าใช้ชีวิต!”
ทหารของประภาคารคนหนึ่งกดเสียงให้ต่ำ ใบหน้าเต็มไปด้วยความปรารถนา
“ฉันมีญาติห่างๆ คนหนึ่ง ก่อนหน้านี้ตามคนกลุ่มหนึ่งไปเมืองใหม่ เพราะว่าใช้เครื่องกลึงเป็น เลยได้ไปทำงานในโรงงานของคุณหลิน วันละสามมื้อกินอิ่มทุกมื้อ มีเนื้อทุกมื้อ แถมยังแจกบุหรี่แจกเหล้าอีก!”
“เชี่ย! จริงดิ? สวัสดิการดีขนาดนี้เลยเหรอ?”
“จะโกหกนายทำไม! เขาบอกว่าทางเมืองใหม่น่ะ กระสุนใช้ได้ไม่อั้น ตอนฝึกซ้อมเหมือนไม่ต้องใช้เงินยิงจนลำกล้องปืนละลายเลย ที่ไหนจะเหมือนพวกเรา ทุกครั้งที่ออกภารกิจต้องนับกระสุนยิง”
“ครั้งนี้ออกภารกิจ ฉันได้ยินมาว่าคุณหลินใ
