ไป หลินโม่เอนหลังพิงเก้าอี้พลางคิดต่อ
สิ่งที่เขาต้องทำคือสร้างเวทีขึ้นมา แล้วค่อยๆ นำความรู้ที่ก้าวหน้าของโลกนี้ ผ่านบุคลากรที่คัดเลือกมาเหล่านี้ นำกลับมาทำซ้ำและจัดระเบียบทีละเล็กทีละน้อย
พลังงาน, วัสดุ, ชีววิทยา, การแพทย์…
เมื่อเขานำความรู้ที่ก้าวหน้าเหล่านี้กลับไปยังโลกของตัวเอง อาณาจักรธุรกิจของเขาก็จะไร้เทียมทาน!
ในร้านสะดวกซื้อ หลินโม่ไม่ได้รีบข้ามมิติกลับไป แต่กำลังรอข่าวจากทางเย่อิง
เขาต้องรู้ก่อนว่าในมือมีไพ่อะไรบ้าง ถึงจะตัดสินใจได้ว่าเมื่อกลับไปยังโลกปัจจุบันแล้ว ควรจะเน้นรวบรวมข้อมูลในด้านไหนเป็นพิเศษ
เวลาผ่านไปนาทีแล้วนาทีเล่า
ประมาณหนึ่งชั่วโมงต่อมา เย่อิงก็กลับมาอีกครั้ง ในมือมีแท็บเล็ตเพิ่มขึ้นมาเครื่องหนึ่ง
สีหน้าของเธอค่อนข้างแปลก มีทั้งความเฉียบแหลมในการทำงานสำเร็จ แต่ก็เจือไปด้วยความรู้สึกประหลาดที่ยากจะบรรยาย
“เจ้านายคะ รายชื่อรวบรวมเสร็จแล้วค่ะ”
เธอส่งแท็บเล็ตให้หลินโม่
บนหน้าจอเป็นตารางรายละเอียดที่แสดงรายชื่อทีละคน พร้อมกับอาชีพของพวกเขาก่อนเกิดภัยพิบัติ
“จากการคัดกรองเบื้องต้น มีผู้ที่เข้าเกณฑ์ทั้งหมดแปดสิบเจ็ดคนค่ะ” เย่อิงเสริมอยู่ข้างๆ
“ส่วนใหญ่เป็นครูมัธยม มีทั้งสอนฟิสิกส์ เคมี ชีววิทยา แล้วก็มีวิศวกรก่อสร้างกับช่างเทคนิคเครื่องกลอีกสิบกว่าคน ซึ่งทางวิศวกรจ้าวกับวิศวกรหวังขอตัวไปแล้วค่ะ”
“ส่วนที่เหลือ อาชีพก็หลากหลายมากค่ะ”
นิ้วของหลินโม่เลื่อนไปบนหน้าจอ
