บทที่ 132 – ทหารใหม่เปลี่ยนไป! ไป๋ลู่ทึ่ง!
ช่วงเย็น เสียงเครื่องยนต์ของอสูรเหล็กหลายคันดังกระหึ่มจากไกลเข้ามาใกล้
ทหารที่รับผิดชอบเฝ้าระวังที่ประตูค่ายตื่นตัวทันที และเปิดประตูเมืองที่หนักอึ้งออก
รถบรรทุกหนักที่ดัดแปลงแล้วค่อยๆ แล่นเข้ามา จอดลงบนลานว่างทางทิศตะวันตก
ประตูรถเปิดออก ทหารทีละคนกระโดดลงมาจากกระบะ
ร่างกายของพวกเขาเปรอะเปื้อนไปด้วยคราบเลือดสีดำและฝุ่นละออง ใบหน้าของทุกคนเต็มไปด้วยความเหนื่อยล้าที่ปิดไม่มิด แต่ไม่มีใครบ่นออกมาสักคำ
การเคลื่อนไหวคล่องแคล่ว ไม่มีการอ้อยอิ่งแม้แต่น้อย
หลังจากลงจากรถ พวกเขาก็เข้าแถวตามหน่วยของตนบนลานว่างทันที กระบวนการทั้งหมดเงียบและรวดเร็ว
เถี่ยซานกระโดดลงจากรถคันแรก เดินจ้ำอ้าวมาหาหลินโม่ที่กำลังรออยู่
“รายงานคุณหลิน! การฝึกแบบเคลื่อนที่เสร็จสิ้น! นำกำลังพลกลับมาแล้วครับ!”
“สถานการณ์การบาดเจ็บเป็นอย่างไรบ้าง?” สายตาของหลินโม่กวาดมองกองกำลังที่ราวกับเกิดใหม่
“ไม่มีผู้เสียชีวิตครับ!” น้ำเสียงของเถี่ยซานแฝงไปด้วยความตื่นเต้นที่เก็บไว้ไม่อยู่
“ปฏิบัติการครั้งนี้กวาดล้างซอมบี้ธรรมดาทั้งหมดหนึ่งพันสามร้อยกว่าตัว ใช้กระสุนไปสี่พันสองร้อยนัด!”
“กวาดล้างซอมบี้กลายพันธุ์สิบตัว โดยฝีมือของทีมคมมีดราตรี!”
“เก็บแกนคริสตัลกลับมาได้ทั้งหมดหนึ่งร้อยสามสิบห้าชิ้น!”
ข้อมูลนี้ทำให้ทหารทุกคนยืดอกขึ้นอย่างภาคภูมิใจ
จากที่ตอนแรกยิงกราดแบบไม่คิดหน้าคิดหลัง จนมาถึ
