งการปรับตัวเข้าหากันในเบื้องต้น และในตอนนี้ที่สามารถออกโจมตีเชิงรุกได้
ประสิทธิภาพในการรบของกองกำลังนี้ เกิดการเปลี่ยนแปลงเชิงคุณภาพ
“ดีมาก” หลินโม่พยักหน้า “ทางหวังเหวินปิน เริ่มผลิตระเบิดมือแล้ว”
“ฉันจะให้เขาส่งของสำหรับฝึกมาให้ล็อตหนึ่ง นายไปเลือกคนในทีมที่แขนดีๆ หัวไวๆ มาตั้งเป็นหน่วยขว้างระเบิด”
ดวงตาของเถี่ยซานเป็นประกายในทันที
ระเบิดมือ!
นั่นมันอาวุธทำลายล้างสูงเลยนะ!
“เข้าใจแล้วครับ! รับรองว่าจะทำภารกิจให้สำเร็จ!”
ขณะที่ทั้งสองกำลังคุยกันอยู่ ก็มีเสียงครืนๆ ดังมาจากนอกเมือง ขบวนรถอีกขบวนกำลังขับเข้ามา
เถี่ยซานมีปฏิกิริยาเป็นคนแรก เขาตะโกนลั่น “ทั้งหมด! เตรียมพร้อม!”
พรึ่บ
เหล่าทหารกำปืนในมือแน่นโดยสัญชาตญาณ
โชคดีที่เสียงของเย่อิงดังขึ้นมาทันเวลา “คุณหลิน เป็นขบวนรถของฟางโจวค่ะ ฉันเห็นไป๋ลู่แล้ว”
หลินโม่ส่งสัญญาณให้เถี่ยซานไม่ต้องตื่นตระหนก
“คนกันเอง”
เถี่ยซานจึงถอนหายใจอย่างโล่งอก ยกเลิกคำสั่งเตรียมพร้อม
ขบวนรถค่อยๆ แล่นเข้ามา จอดอยู่ไม่ไกล
ไป๋ลู่นำทหารฟางโจวสิบกว่าคนเดินเข้ามา แวบแรกก็เห็นหน่วยองครักษ์ที่กำลังจัดแถวอยู่บนลานว่าง
แล้วฝีเท้าก็หยุดลงโดยไม่รู้ตัว
สายตาของเธอกวาดมองไปมาบนร่างของทหารกลุ่มนั้น
สกปรก
นี่คือความรู้สึกแรก
ชุดฝึกของทุกคนเปรอะเปื้อนไปด้วยคราบเลือดสีดำที่แห้งกรังและฝุ่นดิน ใบหน้าก็เต็มไปด้วยคราบสกปรกจนแทบมองไม่เห็นเค้าเดิม
แต่นอกจากความสกปรกแล้ว ยังมีบ