ับตาลง ในหัวกำลังคำนวณความคืบหน้าการก่อสร้างของเมืองใหม่และแผนการพัฒนาในอนาคต
กำลังการผลิตของโรงงานผลิตอาวุธยังต้องขยาย การฝึกของหน่วยองครักษ์ก็ต้องเร่ง รอจนกำแพงเมืองเสร็จสมบูรณ์ บุคลากรและเสบียงของสี่ขั้วอำนาจรวมเข้ากับเมืองใหม่ทั้งหมด เขาจะเริ่มลงมือกวาดล้างภัยคุกคามรอบๆ
เป้าหมายแรก คือท่าเรือโลจิสติกส์ที่มีเทคโนโลยีแบตเตอรี่ธอร์-8 นั่นแหละ
วื้ด
โทรศัพท์พิเศษบนโต๊ะสั่นขึ้นมา
เป็นซิ่นเกอที่โทรมา
หลินโม่รับโทรศัพท์
“เป็นอย่างไรบ้าง?”
“คำขอของคุณ เบื้องบนอนุมัติแล้ว” เสียงของซิ่นเกอฟังดูซับซ้อนเล็กน้อย ราวกับว่าตัวเขาเองก็ไม่สามารถเข้าใจการตัดสินใจนี้ได้
“ดีมาก” หลินโม่ไม่ได้แปลกใจกับเรื่องนี้
“แบบแปลนจะถูกส่งเป็นไฟล์เข้ารหัส มาที่โทรศัพท์เครื่องนี้โดยตรง วัตถุดิบทั้งหมดจะถูกส่งถึงโกดังก่อนเที่ยงคืน”
“รู้แล้ว” หลินโม่กำลังจะวางสาย
“เดี๋ยวก่อน” ซิ่นเกอพูดขึ้นมาทันที
“ยังมีธุระอีกเหรอ?”
“เบื้องบนให้ผมฝากคำพูดถึงคุณประโยคหนึ่ง” ซิ่นเกอพูดทีละคำ ช้าและชัดเจน
“อาวุธใช้เพื่อปกป้องพวกเราเอง ไม่ใช่เพื่อเล็งไปที่คนของเรา”
“นี่เป็นการเตือน?”
“ไม่” ซิ่นเกอตอบ “นี่คือเส้นตาย”
หลินโม่ไม่ได้ตอบอะไรอีก วางสายทันที
หน้าจอโทรศัพท์สว่างขึ้น แสดงว่ามีไฟล์กำลังถูกส่ง
หลินโม่พิงพนักเก้าอี้
นี่แหละคือการแลกเปลี่ยน
เขาใช้เทคโนโลยีแลกกับอภิสิทธิ์และทรัพยากร แต่ในขณะเดียวกัน ก็ต้องยอมรับเส้นแดงที่อีกฝ่ายขี