ดที่เราทำได้ เราบีบจนถึงขีดสุดแล้วครับ”
เสียงของเขาเจือความเหนื่อยล้าและสิ้นหวังอย่างสุดซึ้ง
“แต่… ถ้าไม่มีชิ้นส่วนหลักเหล่านั้น ทุกสิ่งที่เราทำตอนนี้ ก็เป็นแค่การสร้างโครงที่สวยหรูแต่ว่างเปล่า พรุ่งนี้… เราจะเอาอะไรไปพบท่านประธานหลินครับ?”
เสียงอึกทึกในโรงผลิต ดูเหมือนจะเงียบลงไปมากในชั่วขณะนี้
ช่างเทคนิคทุกคนที่แอบฟังอยู่ การเคลื่อนไหวก็ช้าลง
ใช่แล้ว
พวกเขาสู้ตายอยู่ที่นี่ ไม่หลับไม่นอน แต่กุญแจสำคัญที่ตัดสินความสำเร็จ กลับไม่ได้อยู่ในมือของพวกเขา
ความรู้สึกสิ้นหวังนั้น เหมือนคลื่นยักษ์ที่ถาโถมเข้ากลืนกินขวัญกำลังใจที่เพิ่งจะถูกปลุกขึ้นมาอย่างยากลำบาก
เจียงอี้ไม่ได้มองเขา สายตายังคงจับจ้องอยู่ที่สายการผลิตเบื้องล่างที่เริ่มเป็นรูปเป็นร่าง
“ถ้าอย่างนั้นก็ทำให้มันเป็นโครงที่ว่างเปล่าที่แข็งแกร่งและแม่นยำที่สุดในโลก”
เสียงของเธอเบามาก แต่กลับทำให้อากาศรอบๆ เย็นยะเยือก
“งานของฉัน คือการทำให้ดีที่สุดภายใต้เงื่อนไขที่มีอยู่ งานของเขา คือการสร้างเงื่อนไข”
“ถ้าเขาสร้างไม่ได้ นั่นก็คือการตัดสินใจของฉันผิดพลาด ฉันจะลาออกทันที ยอมรับว่าฉันดูคนผิด”
“แต่ก่อนหน้านั้น ใครกล้าเกียจคร้าน ใครคนนั้นก็ไสหัวไปก่อน”
ซุนเหล่ยสะดุ้งสุดตัว ไม่กล้าพูดอะไรอีกแม้แต่ครึ่งคำ รีบหันหลังกลับลงไปที่ชานชาลา ทำงานต่อทันที
ในขณะนั้นเอง เสียงคำรามของเครื่องยนต์ที่ทุ้มต่ำ ก็ดังใกล้เข้ามาแต่ไกล ทะลุผ่านเสียงอึกทึกของโ
