บทที่ 42 – บริษัท หย่วนซิง เทคโนโลยี
ในห้องหนังสือเงียบสงัดราวกับป่าช้า
สายตาของถังเหล่าจับจ้องอยู่ที่กล่องโลหะสองใบที่บิดเบี้ยวเล็กน้อยเพราะรับน้ำหนักไม่ไหว นานถึงสิบวินาที
เขาไม่ได้แตะต้องกล่องทั้งสองใบนั้น
เพียงแค่ค่อยๆ ยกหูโทรศัพท์ภายในบนโต๊ะขึ้น กดปุ่มหนึ่ง
“อาเหนียน มานี่หน่อย”
ไม่นาน ก็มีเสียงเคาะประตู
ซูหว่านผลักประตูเข้ามา ด้านหลังของเธอมีชายวัยกลางคนสวมแว่นตากรอบทอง ท่าทางสุภาพเรียบร้อยเดินตามมา
ชายคนนั้นชื่ออาเหนียน เป็นผู้ประเมินที่ถังเหล่าไว้วางใจที่สุด สองมือสามารถแยกแยะทองคำและหยกได้ สองตาสามารถอ่านคนและอ่านใจได้
แต่สิ่งที่น่าสังเกตที่สุดคือขมับที่นูนขึ้นเล็กน้อย แสดงว่าเขาไม่ใช่แค่ผู้ประเมิน
ในมือของเขาถือกระเป๋าเอกสารสีเงิน หลังจากเข้ามา เขาก็โค้งคำนับถังเหล่าอย่างนอบน้อมก่อน
“ถังเหล่า”
“อาเหนียน ตรวจของของคุณหลินหน่อย” ถังเหล่าสั่งการด้วยน้ำเสียงเรียบเฉย
“ครับ”
อาเหนียนเดินไปที่โต๊ะหนังสือ เปิดกระเป๋าเอกสารออกมา ข้างในเป็นเครื่องมือตรวจสอบที่แม่นยำต่างๆ
เขาสวมถุงมือผ้าไหมสีขาวสะอาด การเคลื่อนไหวพิถีพิถัน เต็มไปด้วยความเป็นแบบแผน
เขาสูดหายใจลึก สองมือจับหูหิ้วของกล่องโลหะใบหนึ่ง เตรียมจะย้ายมันลงไปทำบนพื้น
รวบรวมพลังที่จุดตันเถียน ออกแรงอย่างฉับพลัน!
แต่ทว่า
กล่องไม่ขยับแม้แต่น้อย
สีหน้าของอาเหนียนซีดเผือดในทันที เหงื่อเม็ดเล็กผุดขึ้นบนขมับทันที
เขารู้แรงของตัวเองด
