ี ชายฉกรรจ์ธรรมดาก็ไม่ใช่คู่ต่อสู้ของเขา แต่กล่องใบนี้นี่… เหมือนถูกเชื่อมติดไว้กับโต๊ะ!
ข้างในนี่มันใส่อะไรกันแน่?!
“เปิดตรงนี้เลยก็ได้”
ถังเหล่าพูดขึ้นอย่างไม่แสดงอาการ
อาเหนียนยื่นมือไปเปิดฝากล่อง
ทองคำแท่งที่วางเรียงกันอย่างเป็นระเบียบ นอนนิ่งอยู่ในกล่อง
ลมหายใจของอาเหนียนหยุดชะงักในทันที
เขาบังคับตัวเองให้ละสายตา หยิบทองคำแท่งหนึ่งออกมา ใช้เครื่องวิเคราะห์สเปกตรัมแบบพกพาสแกน
บนหน้าจอปรากฏข้อมูลขึ้นมาเป็นแถว
“ความบริสุทธิ์… 99.99%”
เขาหยิบเครื่องชั่งอิเล็กทรอนิกส์ขนาดเล็กออกมา วางทองคำแท่งลงไป
“500.02 กรัม”
การเคลื่อนไหวของอาเหนียนยังคงเป็นมืออาชีพ เขาหยิบสุ่มตรวจทีละแท่ง
กล่องแรกมีทองคำแท่งทั้งหมดสามร้อยแท่ง ผลการตรวจสอบทุกแท่งไม่มีความคลาดเคลื่อน
ตอนนี้อาเหนียนก็เข้าใจแล้ว ไม่แปลกใจเลยที่เมื่อกี้ยกกล่องไม่ขึ้น ของหนักตั้งร้อยห้าสิบกิโลกรัม ใครจะไปยกไหว
กล่องที่สองก็ตรวจสอบเสร็จอย่างรวดเร็ว
“ถังเหล่า กล่องสองใบ รวมทั้งหมดหกร้อยแท่ง น้ำหนักรวมสามร้อยกิโลกรัม ความบริสุทธิ์ได้มาตรฐานทั้งหมดครับ”
อาเหนียนรายงาน
ถังเหล่าอืมเบาๆ คำหนึ่งแล้วโบกมือ
อาเหนียนเหมือนได้รับอภัยโทษครั้งใหญ่ โค้งคำนับพร้อมกับซูหว่านแล้วถอยออกไป
ประตูห้องหนังสือปิดลงอีกครั้ง ข้างในเหลือเพียงถังเหล่าและหลินโม่
“ทองคำล็อตนี้ราคาดีที่สุดที่ฉันให้ได้คือ 820 ต่อกรัม ราคารวมสองร้อยสี่สิบหกล้าน”
“ก่อนมาฉันได้ยินซูหว