่านบอกว่า นายต้องการบริษัทแบตเตอรี่”
ถังเหล่าประสานสิบนิ้ววางไว้บนโต๊ะ ร่างกายโน้มไปข้างหน้าเล็กน้อย
ในชั่วพริบตา ออร่าของเขาก็เปลี่ยนไป จากชายชราที่อ่อนโยน กลายเป็นราชสีห์ที่กำลังประเมินเหยื่อที่ไม่รู้จัก
“ฉันให้ได้”
เขาหยิบแท็บเล็ตขึ้นมาเครื่องหนึ่ง เลื่อนหน้าจอ แล้วผลักไปตรงหน้าหลินโม่
บนหน้าจอเป็นข้อมูลของบริษัทสามแห่ง
“แห่งแรก ‘บริษัท เทียนเหิง เอเนอร์จี้’ เป็นบริษัทจดทะเบียนในตลาดหลักทรัพย์ ธุรกิจหลักคือแบตเตอรี่ลิเธียม มีส่วนแบ่งการตลาดค่อนข้างดี แต่ช่วงนี้เทคโนโลยีหยุดชะงัก ราคาหุ้นตกฮวบ ผู้ถือหุ้นขัดแย้งกันไม่หยุด เป็นเหมือนบ่อโคลน ถ้าเอาเงินสองร้อยกว่าล้านทั้งหมดเข้าไปลงทุน จะได้หุ้น 7%”
“แห่งที่สอง ‘บริษัท จินเผิง อินดัสทรี’ โรงงานแบตเตอรี่ตะกั่ว-กรดรุ่นเก่า เทคโนโลยีล้าหลัง ขาดทุนต่อเนื่อง แต่ที่ดินโรงงานอยู่ในพื้นที่วงแหวนรอบในชั้นที่สาม มีมูลค่าสูง อีกฝ่ายเสนอราคาห้าร้อยล้าน เงินทุนของนายสามารถใช้เป็นเงินมัดจำได้”
“แห่งที่สาม ‘บริษัท หย่วนซิง เทคโนโลยี’ บริษัทใหม่ที่ก่อตั้งเมื่อสามปีที่แล้ว เน้นทำแบตเตอรี่กราฟีน เคยได้รับเงินอุดหนุน แต่เทคโนโลยีไม่สามารถทำเป็นเชิงพาณิชย์ได้ สายป่านขาด หยุดการผลิตไปครึ่งปีแล้ว โรงงานอยู่ในเขตชานเมือง มีสิ่งอำนวยความสะดวกครบครันที่สุด ที่นี่ถูกที่สุด รวมที่ดินกับโรงงานด้วย ราคาเหมาจ่ายหนึ่งร้อยแปดสิบล้าน”
ถังเหล่าจ้องมองดวงตาของหลินโม่อ
