ย่างไม่กระพริบตา อยากจะมองเห็นความหวั่นไหวแม้เพียงน้อยนิดจากในนั้น
“ไม่ทราบว่าคุณหลินอยากจะเลือกแบบไหน”
หลินโม่ไม่ได้มองเลยแม้แต่น้อย เขาตอบกลับทันที
“บริษัท หย่วนซิง เทคโนโลยี”
ม่านตาของถังเหล่าหดเล็กลงจนแทบมองไม่เห็น
เขาเคยคาดการณ์ความเป็นไปได้ไว้หลายอย่าง
หลินโม่จะเลือกเทียนเหิง ใช้พลังและทรัพย์สินที่เหนือกว่าไปบดขยี้ผู้ถือหุ้นที่ขัดแย้งกัน แล้วเข้าควบคุมอย่างเด็ดขาด
จากนั้นก็สร้างกระแสข่าว ปั่นราคาหุ้น แล้วเทขายตอนราคาสูง เงินสองร้อยกว่าล้านสามารถเปลี่ยนเป็นสี่ห้าร้อยล้านได้สบายๆ
หรืออาจจะเลือกจินเผิง ซื้อที่ดินผืนนั้นแล้วใช้เส้นสายเปลี่ยนประเภทที่ดินไปทำอสังหาริมทรัพย์
แต่กลับคาดไม่ถึงว่าหลินโม่จะเลือกหย่วนซิง เทคโนโลยี แถมยังเป็นการตัดสินใจที่แทบจะไม่ได้ไตร่ตรองเลย
บริษัทกลวงๆ ที่นอกจากโรงงานกับสายการผลิตพังๆ แล้วก็ไม่มีมูลค่าอะไรอีก
เอาของแบบนี้มาจะมีประโยชน์อะไร
จะไปปั่นหุ้นในตลาดก็ไม่ได้ จะเก็งกำไรที่ดินก็ไม่ได้
เว้นแต่…
เว้นแต่อีกฝ่ายไม่ต้องการเทคโนโลยี, ตลาด หรือแม้กระทั่งสินทรัพย์ของบริษัทเหล่านี้เลย
สิ่งที่เขาต้องการ เป็นเพียง “เปลือก” ที่ถูกกฎหมาย สามารถรองรับของของเขาเองได้
ความคิดนี้ทำให้ถังเหล่ายิ่งรู้สึกว่าชายหนุ่มตรงหน้าลึกลับจนหยั่งไม่ถึง
“คุณหลิน แน่ใจแล้วเหรอ?” เขาถามย้ำเสียงเข้ม
“เอาที่นี่แหละ”
น้ำเสียงของหลินโม่ ไม่เปิดโอกาสให้ใครคัดค้าน
“ได้”
ถังเหล่าไม่พูด
