ึ้น
เขาไม่ขยับ
ชายร่างผอมสูงในชุดโค้ตสีดำคนนั้น ก็ยังคงหมอบอยู่หลังรถ ไม่ขยับแม้แต่น้อย
พวกเขากำลังรอ
รอให้หนูลองยาพวกนี้ ไปลองหยั่งความลึกของน้ำนั่นดูก่อน
“ไปตายซะ!”
ชายร่างกำยำหน้าตาเหี้ยมเกรียม ไม่ลังเลแม้แต่น้อยที่จะเหนี่ยวไก
ปัง!
เสียงปืนดังสนั่นแสบแก้วหู ในคืนที่เงียบสงัดนี้ดังไปไกล
ปากกระบอกปืนลูกซองทำเองพ่นเปลวไฟสีส้มแดงออกมา ลูกเหล็กและเศษเหล็กนับไม่ถ้วน ก่อตัวเป็นม่านกระสุนมรณะ สาดเข้าใส่หลินโม่ที่อยู่หน้าประตูอย่างจัง
ทว่า ฉากที่เกิดขึ้นต่อมา ทำให้ผู้ที่แอบมองทุกคนแทบจะถลนออกมานอกเบ้า
ม่านลูกเหล็กที่สามารถยิงวัวทั้งตัวจนพรุนได้นั้น เมื่อบินมาถึงระยะห่างจากประตูร้านขายของชำประมาณหนึ่งเมตร ก็เหมือนกับชนเข้ากับกำแพงที่มองไม่เห็น
ไม่มีเสียง
ไม่มีประกายไฟ
ไม่มีแม้แต่การหยุดชะงักแม้แต่น้อย
ลูกเหล็กและเศษเหล็กทั้งหมด ที่เส้นแบ่งเขตที่มองไม่เห็นนั่น ก็สูญเสียพลังงานจลน์ทั้งหมดในทันที ร่วงลงสู่พื้นอย่างอ่อนแรง เกิดเสียงดังกร๊งเกร๊ง
ราวกับว่าพวกมันไม่เคยถูกยิงออกมาจากปากกระบอกปืน แต่ถูกใครบางคนโปรยลงบนพื้นตามใจชอบ
ตั้งแต่ต้นจนจบ หลินโม่ที่ยืนอยู่ข้างในประตูไม่แม้แต่จะขยับคิ้ว
เขายังถึงกับคีบบะหมี่ในหม้อขึ้นมาคำหนึ่งอย่างสนใจ เป่าลมร้อน แล้วค่อยๆ ใส่เข้าปากอย่างช้าๆ
ทั้งลานกว้าง ตกอยู่ในความเงียบงันที่น่าขนลุก
ชายร่างกำยำที่ยิงปืน สีหน้าเหี้ยมเกรียมบนใบหน้าแข็งค้างโดยสิ้นเชิง กลายเ
