ับเลวร้ายยิ่งกว่าลูกเหล็กพวกนั้นเสียอีก
มันไม่แม้แต่จะสร้างระลอกคลื่นแม้แต่น้อย ก็ระเหยหายไปโดยสิ้นเชิง
“อั่ก—”
ชายร่างผอมสูงราวกับถูกโจมตีอย่างรุนแรง พ่นเลือดออกมาคำหนึ่ง ร่างทั้งร่างอ่อนเปลี้ยลง ใบหน้าเต็มไปด้วยความตกตะลึงอย่างไม่น่าเชื่อ
พลังสะท้อนกลับ!
การโจมตีของเขาไม่เพียงแต่ไร้ผล แต่ยังถูกม่านพลังนั่นสะท้อนกลับมาอย่างสมบูรณ์!
ครั้งนี้ ทุกคนเข้าใจแล้ว
ร้านเล็กๆ นั่น ชายคนนั้น ไร้เทียมทานโดยสิ้นเชิง
เขาไม่สนใจว่าพวกตนจะลงมือหรือไม่ เพราะไม่มีใครทำร้ายเขาได้!
ความหวาดกลัวที่ลึกซึ้งยิ่งกว่าการเผชิญหน้ากับฝูงซอมบี้ เข้าครอบงำหัวใจของทุกคน
หลังของพี่หู่ ชุ่มโชกไปด้วยเหงื่อเย็นแล้ว
เขาดีใจ ดีใจอย่างยิ่งที่เมื่อครู่ไม่ได้หุนหันพลันแล่น
ในที่สุดหลินโม่ก็กินบะหมี่ในปากหมด เขาใช้ส้อมตักไส้กรอกทั้งแท่งออกมาจากหม้อ เงยหน้ากวาดตามองผู้รอดชีวิตที่ตะลึงงันราวกับไก่ไม้บนลานกว้าง
สายตาของเขา สุดท้ายก็ไปหยุดอยู่ที่ชายร่างกำยำที่ยิงปืน และเพื่อนอีกสองคนของเขา
ร่างของทั้งสามคน สั่นเทาราวกับลูกนก
“เมื่อกี้ผมบอกแล้ว”
เสียงของหลินโม่ยังคงสงบนิ่ง ฟังไม่ออกว่าดีใจหรือโกรธ
“คนที่ลงมือ จะถูกตัดสิทธิ์ในการซื้อขาย”
“ตอนนี้ ยังมีใครอยากจะลองอีกไหม?”
เงียบกริบ
ความเงียบที่น่าอึดอัดยิ่งกว่าครั้งก่อน ปกคลุมไปทั่วทั้งลานกว้าง
ชายร่างกำยำกับเพื่อนอีกสองคนของเขา ยังคงอยู่ในท่าโจมตี แต่ร่างกายกลับแข็งทื่อราวกับร
