นี้ พวกเจ้าไม่มีจิตเต๋ากันเลยหรือ?
ไอดำในอากาศหนาแน่นขึ้นเรื่อยๆ จนเกิดเป็นรูปร่างกระแสน้ำวน เขาสั่นสะท้านไปทั้งตัว สีหน้าแววตาสับสนไม่อาจคาดเดา
สุดท้ายเขาก็ถอนใจเบาๆ “เอาดาบมา!”
ผู้บำเพ็ญเซียนที่เหลือหน้าถอดสี ผู้บำเพ็ญเซียนอายุน้อยคนหนึ่งก้าวไปข้างหน้าสองก้าวอย่างอดไม่ได้ “ท่านอาจารย์ เอ่อ…”
“ไม่ต้องพูดมาก หยิบดาบมา!” ดวงตาของชายชราแน่วแน่
ศิษย์ผู้นั้นกัดฟัน คว้าดาบจากหลังยื่นให้ชายชรา
เป็นดาบเล่มยาวสีแดงเข้ม มองดูภายนอกค่อนข้างโบราณและเรียบง่าย เจือไปด้วยไอสังหาร
“ท่านอาจารย์ จะทำแบบนี้จริงๆ หรือ? หากทำแล้ว จิตมารของท่านจะ…”
“ไม่ต้องพูดมาก! หากปล่อยให้เทพมารมาเยือนจริงๆ ล่ะก็ พวกเราตายกันหมดแน่” ชายชราจับดาบ “อย่างไรก็แล้วแต่ ให้ข้าแบกรับผลแห่งการสังหารเพียงคนเดียวเถอะ”
เขาทิ้งความลังเล ขึ้นไปยืนในอากาศ “เคร้ง” ดาบถูกดึงออกจากฝัก เปลวเพลิงลุกโหมทอดยาวราวกับงูเพลิงบนท้องฟ้า
เขาสีหน้าเคร่งขรึม ทั่วร่างเต็มไปด้วยพลังปราณ “ผู้ร่วมสำนักทุกท่าน ช่วยข้า…สังหารมาร!”
ผู้บำเพ็ญเซียนที่เหลือมองหน้ากัน ถอนใจเบาๆ สุดท้ายพวกเขาก็วาดมือร่ายเวท ก่อเกิดท่าร่างขนาดเล็ก พร้อมใจกันส่งพลังปราณมากมายไห
