อนต้นว่า บนโลกนี้ไม่มีวิถีอายุวัฒนะ
หรือว่า…ไม่มีวิถีอายุวัฒนะอยู่จริงๆ?
วิถีที่ข้าไล่ตามนั้น…ผิดหรือ?
เขามองดูผู้คนที่วิ่งหนีแตกตื่นอยู่ด้านนอก ดวงตาก็ยิ่งพร่ามัว
การเทศน์ การเทศน์!
ชายชราพูดถูก ตนเทศนาสิ่งเหล่านี้ไปมีประโยชน์อะไร?
เวลาก็เหมือนน้ำ
สามวันผ่านไปเพียงชั่วพริบตา
บัณฑิตนิ่งเงียบราวกับรูปปั้น เอาแต่จ้องมองตะวันและจันทราที่เลื่อนลับอยู่ภายนอก
เขากะพริบตา
เขาจำได้ว่าในบันทึกท่องประจิม พระถังซัมจั๋งและลูกศิษย์ของเขาท่องไปยังทิศประจิม ยามประสบปัญหาที่แก้ไขไม่ได้ ก็จะไปตามกำลังเสริม หากเส้นทางการเทศนาของตนถูกปิดกั้น เช่นนั้นตนก็ต้องไปตามกำลังเสริมเช่นกัน!
ข้าต้องกลับไปถามปรมาจารย์!
ทันใดนั้นเขาก็ลุกขึ้นเดินออกจากโรงน้ำชา มองดูฝูงชนที่ตื่นตระหนกด้านนอก คิ้วพลันขมวดแน่น
คนพวกนี้มาจากทิศตะวันตก วิ่งไปทางทิศตะวันออก
เมิ่งจวินเหลียงเงยหน้ามองขึ้นไปบนท้องฟ้าทางทิศตะวันตก มีชั้นเมฆสีดำปกคลุม
ก่อนกลับไปตามกำลังเสริม จัดการปัญหาเล็กๆ นี่ก่อนจะดีกว่า
เขายกเท้าก้าวเดินไปยังทิศตะวันตก
ระหว่างทาง ผู้คนนับไม่ถ้วนอพยพไปทิศตะวันออก เขาเป็นเพียงคนเดียวที่เดินฝ่าต้านฝูงชนไปอย่างช้าๆ แต่กลับไม่มีใครสักคนจะสนใจเขา
