นาวที่น่าอเนจอนาถเสียด้วย!”
จบเห่ๆ ข้าจบเห่แน่!
เลือดในร่างกายวิหคเพลิงคล้ายกับแข็งตัว ขนทั่วร่างไม่เพียงแค่ลุกชัน แต่ยังแข็งมากขึ้นทุกที หวาดกลัวจนต่อมไร้ท่อเสียสมดุล จิตใจไม่ปกติ
“ฮวบๆๆ!”
น้ำในสระค่อยๆ เอ่อขึ้นมา หัวสีทองโผล่ออกมาเพียงครึ่งหนึ่ง ดวงตาที่เต็มไปด้วยความองอาจสง่างามเหลือบมองวิหคเพลิง
ทันใดนั้นวิหคเพลิงก็รู้สึกราวกับร่างกายถูกตรึงไว้ กระทั่งคำพูดก็ยังไม่อาจเปล่งออกมา รู้สึกแต่ว่ามีบางอย่างจุกอยู่ในคอ สมองไม่อาจแบกรับผลกระทบในวันนี้ได้อีก ตกอยู่ในสภาวะชะงักล่องลอย
“นี่น่ะหรือของขวัญที่คนนำมามอบให้เจ้านาย หากจับกินไปคงไม่ดีนัก อีกอย่างนกตัวนี้ก็ไม่ได้มีเนื้อหนังสักเท่าไหร่ ยังไม่พอจะอุดช่องว่างระหว่างซี่ฟันด้วยซ้ำ ช่างเถอะ สั่งสอนบทเรียนสักนิด ระบายอารมณ์สักหน่อย ก็คงช่วยให้มันไม่ไปก่อเรื่องต่อหน้าเจ้านายได้”
มังกรทองยกหางขึ้นจากสระน้ำ วาดผ่านๆ ตบวิหคเพลิงกระเด็นปลิวออกไปจากหลังเรือน เช่นเดียวกับตบแมลงวัน…
………………………………………………
