สิ วิหคอย่างข้ามีสายเลือดวิหคสวรรค์ เกิดมาแม้ไม่ต้องฝึกฝนก็มีอายุขัยสองพันปี หากฝึกฝนบำเพ็ญเพียงเล็กน้อย อายุขัยยืนยาวก็มิใช่ความฝัน
อายุขัยยืนยาวจำเป็นต้องแสวงหา? หรือว่าจะไม่ได้เป็นโดยกำเนิด?
วิหคเพลิงยังคงอวดดีไม่หยุด
ฉินม่านอวิ๋นมองเรือนสี่ประสาน สูดหายใจเข้าก่อนจะเอ่ยถามด้วยความเคารพ “ขอถามหน่อย คุณชายหลี่อยู่หรือไม่?”
สิ่งที่ตอบกลับพวกเขามีเพียงความเงียบงันเนิ่นนาน
ฉินม่านอวิ๋นผงะไปครู่หนึ่งแล้วจึงเอ่ยต่อ “คุณชายหลี่ ม่านอวิ๋นต้องการขอพบท่าน”
แต่แล้วก็ยังไร้ซึ่งเสียงตอบรับใดๆ จากเรือนสี่ประสาน
ด้านในเรือน ต้าเฮยนอนแผ่หลาหลับปุ๋ยอยู่บนพื้น ไม่กระดิกลืมตาแม้แต่น้อย
ส่วนเสี่ยวไป๋กำลังง่วนกับการทำงานบ้าน เจ้านายเดินทางไปหลายวัน นำเสื้อผ้าที่เปลี่ยนแล้วกลับมาด้วยกองหนึ่ง แถมยังต้องให้ตนซักด้วยมือทีละตัวๆ
เฮ้อ เสี่ยวไป๋ในใจแสนขมขื่น!
นอกประตู เหยาเมิ่งจีถอนหายใจเบาๆ เอ่ยปากว่า “ดูเหมือนผู้ยิ่งใหญ่จะไม่อยู่ ไม่เช่นนั้นกลับไปก่อนดีหรือไม่?”
แต่ถึงแม้จะกล่าวเช่นนี้ กลับไม่มีใครสักคนขยับตัว ไม่มีความคิดที่จะกลับไปเลยแม้แต่น้อย
กู้ฉางชิงยิ้มน้อยๆ “พี่เมิ่งจี เก็บความคิดของท่านกลับไปจะดีกว่า บัดนี้เป็นเวลาที่จะทดสอ
