บความจริงใจ ข้าจะเฝ้ารออยู่ที่หน้าประตู ต่อให้สวรรค์ร่วงลงมาก็ไม่ไปไหนทั้งสิ้น!”
เหยาเมิ่งจีฉีกยิ้ม “เช่นนั้นก็รอด้วยกันเถอะ”
ทั้งสองประสานสายตา ต่างฝ่ายต่างก่นด่ากันอยู่ในใจ ไอ้หมาขี้ประจบ!
วิหคเพลิงมองดูทุกคนที่กำลังยืนรออยู่หน้าประตูอย่างนอบน้อม แววตาดูถูกเหยียดหยามฉายชัด
เหอะ เจ้าโง่!
มันมองไปรอบๆ จากนั้นก็มองไปที่เรือนสี่ประสาน ประกายคมแปลบวาบผ่านดวงตา
ใต้หล้านี้ไม่มีผู้ใดสามารถขวางกั้นข้าไม่ให้เข้าประตูได้ ไม่เคยมี และจะไม่มีวันมี!
ผู้ยิ่งใหญ่หรือ? เช่นนั้นตอนนี้ก็ให้ข้าลองดูเจ้าสักตั้ง ดูว่าเจ้าจะยิ่งใหญ่จริงหรือไม่!
ปีกสองข้างของมันกางออก กระพือ “พึบ” กลายเป็นลำแสงสายหนึ่งพุ่งตรงไปยังเรือนสี่ประสาน
กู้ฉางชิงยังคงห้ำหั่นกับเหยาเมิ่งจีด้วยกลอุบาย รู้สึกเพียงน้ำหนักบนไหล่ที่เบาลง ยังไม่ทันรู้สึกตัวก็เห็นร่างสีแดงเพลิงเข้าไปในเรือนสี่ประสานแล้ว
น่ะ นั่น…
กู้ฉางชิงตะลึงค้าง สติกระเจิง เส้นผมชี้ตั้งไปทั้งหัว
กระอักเลือดโดยไม่ลังเล ระเบิดความเร็วสูงสุดของตนพุ่งตามไป
แต่พวกเขาอยู่ใกล้กับเรือนสี่ประสานเกินไป กว่าจะใช้เวลากระอักเลือด เงาร่างวิหคเพลิงก็หายไปแล้ว
เหยาเมิ่งจีตกใจตะลึงค้าง สมองว่างเ
