ติเรียบร้อยเป็นอย่างมาก ด้านข้างมีดาบยาวสีขาวราวหิมะเล่มหนึ่ง เปล่งแสงสว่างจ้า ปัดเป่าความมืดมิดในถ้ำไปจนหมดสิ้น
“น่ะ นี่มัน…”
ลำคอหลินมู่เฟิงและหลินชิงอวิ๋นต่างขยับไหว รู้สึกเพียงคอแห้งผาก ตื่นตะลึง
ดูจากกลิ่นอายบนดาบเล่มนั้น มาถึงที่สุดแห่งการบำเพ็ญเซียนแล้วเป็นแน่ เกรงว่าคล้ายกับฉินเทียนซินแห่งสำนักเต๋าหลินเซียน เป็นระดับเทียบศาสตราเซียน!
เทียบศาสตราเซียนเชียวนะ!
เป็นสมบัติสุดยอดเคล็ดวิชาอย่างไม่ต้องสงสัย!
สมกับเป็นซากโบราณเซียน แค่ดาบเล่มเดียวก็เพียงพอจะทำให้ทุกคนในโลกบำเพ็ญเซียนคลั่งไคล้!
ที่น่าตกใจยิ่งกว่า คือหินที่อยู่ถัดจากดาบ นั่นคือหินศิลาจารึกเซียน!
ไม่ว่าจะเป็นสำนักใด ความหวังสูงสุดคือให้สำนักตนมีหินศิลาจารึกเซียนสักก้อน เพราะสิ่งนี้แสดงว่าสำนักนั้นๆ มีผู้เหินหาวสู่โลกเซียนแล้ว! ยังสามารถเรียกบรรพบุรุษเซียนให้มาปรากฏกายเพื่อต่อสู้ ผ่านหินศิลาจารึกเซียนก้อนนี้อีกด้วย!
เอ่อ…หยิบเซียนกลับบ้านไปได้เฉยๆ?
มีอะไรสุดยอดกว่านี้อีกไหม?
………………………………………………
