หนึ่งอีกแล้วสิ ทุกคนตั้งใจ มองส่งพวกเขาไปด้วยกัน”
เหล่าผู้บำเพ็ญเซียนทั้งหมดมองไปที่เรืออู๋เผิงตาไม่กะพริบ เฝ้ารอดูว่ามันจะพินาศย่อยยับอย่างไร
เรือลำนี้ไม่เปิดเกราะป้องกันด้วยซ้ำ เป็นหนังกรอบดีๆ นี่เอง แม้ว่าอัตราการหลบหลีกจะค่อนข้างสูง กระทั่งถึงตอนนี้ยังไม่ถูกไอกระบี่โจมตีสักครั้ง แต่เมื่อไปถึงปากหลุมเมื่อไหร่ ต้องตายอย่างไม่ต้องสงสัยแน่!
ใกล้แล้ว!
ใกล้เข้าไปทุกที!
กลุ่มผู้บำเพ็ญเซียนที่เฝ้าดูประหม่ายิ่งกว่าคนบนเรือเสียอีก ต่างพากันกลั้นหายใจ บ้างก็ได้รับบาดเจ็บจากไอกระบี่เพราะจดจ่อเกินไป
ปากหลุมอยู่เบื้องหน้า…จะเข้าไปแล้ว!
ผู้คนร่ำร้องตะโกนในใจ
สายตาของหลินมู่เฟิงมองสบกับทุกคนกลางอากาศ เกิดการประชันอันไร้เสียง คำสองคำปรากฏขึ้นในดวงตาของทั้งสองฝ่าย “เหอะ เจ้าโง่!”
จากนั้นเรืออู๋เผิงก็ลอยโคลงเคลง หายไปจากสายตาของทุกคนอย่างเงียบเชียบ
หือ? เกิดอะไรขึ้น?
กลุ่มผู้บำเพ็ญเซียนตะลึง ใบหน้าที่เตรียมจะหัวเราะอย่างสะใจกลับแข็งค้าง ขำไม่ออก
ระลอกคลื่นคมดาบนั่นหายไปไหนแล้วล่ะ? หรือว่าพังไปแล้ว?
เรือยาวขนาดนั้นเข้าไปได้ แต่คนตัวเล็กๆ อย่างข้ากลับเข้าไม่ได้?
“โอกาสมาถึงแล้ว! ซากโบราณติดบัค ทุกคนรีบพุ่งเข้าไป