สายลมพัดมา ทั่วร่างทุกคนต่างหนาวเหน็บ ทว่ายามมองดูร่างไร้วิญญาณที่เย็นสนิทก็ใจชื้นขึ้นเล็กน้อย
คนผู้นี้ไร้สมองรนหาที่ตาย กลายเป็นตัวอย่างเชิงลบในตำราเรียนให้กับทุกคน
ชายชราผมขาวในชุดคลุมสีเขียวเข้มส่ายหัว พูดจาเยาะเย้ย “ตราบใดที่มีสมองอยู่บ้าง ก็จะไม่ถึงกับตายกะทันหันอย่างนี้”
“อย่างที่รู้กันดี ซากโบราณใดๆ ล้วนมาพร้อมกับภยันตราย คนผู้นี้แปดส่วนดีใจจนเลอะเลือน ลืมแม้กระทั่งอันตราย”
“เหลือเชื่อเลยว่าในหมู่ผู้บำเพ็ญเซียนรุ่นข้า ยังมีคนที่เลอะเลือนเช่นนี้อยู่”
ทุกคนได้แต่มองดูกันไปมา ทอดถอนใจด้วยความหดหู่
อย่างไรก็ตาม เวลานี้ผิวน้ำที่เคยสงบนิ่งกลับเริ่มเดือดพล่าน หินประหลาดที่ลอยขึ้นมาทำให้เกิดความผันผวนผิดปกติ
บรรยากาศบริเวณนั้นค่อยๆ กดดัน ความอันตรายครอบงำจิตใจทุกคนจนหนาวสะท้าน
“สวบๆๆ!”
แสงกระบี่มากมายนับไม่ถ้วนพุ่งออกจากปากหลุม เจือความเย่อหยิ่งจองหอง กลิ่นอายเฉียบคมทำให้ผู้บำเพ็ญเซียนทุกคนในที่แห่งนี้ขนลุกชัน ร่างกายสั่นสะท้าน
“ทุกท่านระวัง!”
ไม่ต้องให้เขาเตือน ผู้บำเพ็ญเซียนทุกคนต่างก็ใช้วิธีการของตน แสงสว่างเวทเริงระบำเต็มท้องฟ้า แต่ละคนสร้างอาวุธเวทป้องกันเป็นเกราะกำบัง
ชิ้งๆๆ!
ลำแสงกระบี่กระทบ
