คดีที่วันนี้พวกเจ้าได้พบข้า ประจวบเหมาะ ข้าถูกปรมาจารย์สร้างเสร็จพอดี ยังไม่มีโอกาสได้ตอบแทนนายท่าน จึงต้องใช้โอกาสนี้แสดงผลงานให้ดีสักหน่อย”
หลินมู่เฟิงกระซิบ “เช่นนั้นพวกเราจะเข้าไปในซากโบราณได้อย่างไร?”
ปีศาจหิ่งห้อยโอ้อวด “ยืนดูก็พอแล้ว อย่าให้คนภายนอกพวกนั้นรบกวนนายท่านได้ก็พอ”
หลินมู่เฟิงยืนตะลึงครู่หนึ่ง “ยืน…ยืนดู?”
ปีศาจหิ่งห้อยกล่าวอย่างภาคภูมิว่า “ดูอักษรด้านบนของข้าสิ นี่เป็นจารึกของนายท่าน ดูให้ดีๆ”
หลินมู่เฟิงมองเข้าไปใกล้ๆ ถึงได้เห็นตัวอักษร ‘โชค’ ขนาดใหญ่บนตะเกียง!
ยามมองผ่านๆ ไม่รู้สึกอะไร ทว่าบัดนี้มองอย่างพินิจ กลับรู้สึกว่าตนเองคล้ายกับถูกดูดเข้าไป จิตเต๋าแรงกล้าแผ่ซ่านออกมาจากอักษรนี้ ยามมองดูคำนี้ หลินมู่เฟิงพลันเกิดภาพลวงตามองเห็นโลกทั้งใบ
อัก อักษรนี่…
“ฟืด—”
………………………………………………
