่ตัวหนึ่งก็โผล่ขึ้นจากผิวน้ำ
ดวงตาเถ้าแก่ขายปลาเป็นประกายวาบ “ปลาใหญ่! นี่มันปลาใหญ่!”
เด็กหญิงตัวเล็กที่อยู่ข้างๆ พูดด้วยความตื่นเต้น “ท่านพ่อ ดูเหมือนจะเป็นปลาเสือ!”
ปลาตัวนี้มีพลังไม่น้อย หลี่เนี่ยนฝานไม่ได้ออกแรงสู้มากมาย หมุนคันเบ็ดสบายๆ ไปพลางก็พูดไปพลาง “เถ้าแก่ ท่านบอกว่าทะเลสาบจิ้งเยวี่ยมีปลามาก เป็นเรื่องจริงเลยล่ะ”
เถ้าแก่ขายปลา “…”
ถ้าทุกคนตกปลาได้เหมือนเจ้า พวกเราชาวประมงยังมีประโยชน์อะไรอีก?
ไม่นานหลี่เนี่ยนฝานก็ยกปลาสีเหลืองตัวใหญ่ขึ้นมาได้ อย่างน้อยๆ ก็หนักถึงแปดจิน ลักษณะของปลาตัวนี้แปลกประหลาด ผิวหนังเป็นสีเหลืองคาดแถบสีดำคล้ายลายเสือ เหตุนี้จึงได้ชื่อว่าปลาเสือ
หลี่เนี่ยนฝานยกปลาเสือไว้ในมือ โยนไปตกลงบนเรือประมงของเถ้าแก่ขายปลา
“คุณชายหลี่ นี่ท่าน...” สีหน้าของเถ้าแก่ขายปลาเปลี่ยนไปเล็กน้อย
“นี่เป็นของขวัญพบหน้าที่ข้ามอบให้เสี่ยวอวี๋เอ๋อร์” หลี่เนี่ยนฝานมองเสี่ยวอวี๋เอ๋อร์ และพูดด้วยรอยยิ้มว่า “เสี่ยวอวี๋เอ๋อร์ ชอบหรือไม่?”
เขาสังเกตเห็นนานแล้ว ยามที่เห็นปลาเสือตัวนี้ ดวงตาทั้งสองของเสี่ยวอวี๋เอ๋อร์ก็เป็นประกาย ชัดเจนว่าชื่นชอบมันมาก
เสี่ยวอวี๋เอ๋อร์พยักหน้าไม่
