ะตัวโยน ร่างกายสั่นระริก “เล็กน้อยไปหน่อยหรือ? นี่มันเล็กน้อยไปมากเลยต่างหาก”
“แค่นี้?”
“วู้ ฮ่าๆๆๆๆ…”
ทันใดนั้นปีศาจทั้งหมดต่างหัวเราะออกมาพร้อมกัน ขำแทบน้ำตาไหล
มองปีศาจหมูป่าด้วยความเห็นอกเห็นใจเป็นที่สุด น่าเวทนา น่าเวทนาจนทนดูไม่ได้!
เสี่ยงอันตรายถึงเพียงนั้น ได้แค่กะหล่ำปลีหัวหนึ่งกลับมา ในโลกนี้มีสิ่งใดน่าสลดใจไปกว่านี้อีกไหม?
ปีศาจหมีดำกลั้นหัวเราะจนสั่นไปทั้งตัว “ผู้เฒ่าหมู โปรดอย่าเข้าใจผิด พวกเราไม่ได้หัวเราะเจ้า แต่มันอดไม่ไหวจริงๆ”
ขำกับผีน่ะสิ!
ปีศาจหมูป่ามุมปากกระตุก มองดูกะหล่ำปลีในมือ ทนไม่ไหวที่จะยกขึ้นใส่ปากแล้วกัดลงอย่างแรง
“กร้วม!”
หืม?
ปีศาจหมูป่าผงะไปครู่หนึ่ง
ตอนแรกมันกัดด้วยความเกลียดชัง แต่ทันทีที่กะหล่ำปลีตกเข้าปากก็ถึงกับตกตะลึง
หลังจากกัดลง น้ำสดชื่นด้านในหัวกะหล่ำปลีก็ไหลเข้าปาก ความหวานพลันแตกตัวไปทั่วช่องปาก
มันเบิกตากว้าง มองดูกะหล่ำปลีในมืออย่างเหลือเชื่อ
นี่คือ…กะหล่ำปลีจริงๆ หรือ?
อร่อยเกินไปแล้ว!
ปากของมันเริ่มเคี้ยวหมุบหมับ
“กร้วม!”
“ฮื้อ——“
ปีศาจหมูป่าสั่นไปทั้งตัวอย่างไม่อาจควบคุม ทุกครั้งที่บดเคี้ยว น้ำสดชื่นไร้ที่สิ้นสุดก็พุ่งทะลักออกจากกะหล่ำปลี ให้ความชุ่มชื่นไปทั้ง
