าดใจ “ใกล้จะแปดหางแล้ว ไม่เลวเลยนะ”
“ฮือๆๆ ท่านพี่ เจ้าสิ่งที่อยู่ในบ้านพวกนั้นไม่ใช่คน! รังแกข้าซะน่วม ตอนนี้ยังเจ็บไปทั้งตัวอยู่เลย” จิ้งจอกน้อยยกอุ้งเท้าขึ้นมา “ดูขนบนตัวข้าสิ นูนออกมาหลายจุดแล้ว”
“เอาน่า เจ้าเกียจคร้านขนาดนี้ หากไม่ฝืนเจ้าเช่นนี้ แล้วเมื่อไหร่จะได้เรื่อง?”
ต๋าจี่ลูบหัวจิ้งจอกน้อย ยกมือขึ้นโบกเบาๆ ร่างไร้วิญญาณในน้ำแข็งพลันปรากฏขึ้นข้างกาย จู่ๆ รัศมีอันทรงพลังก็แผ่ออกจากร่างนั้น เจือความศักดิ์สิทธิ์และไร้ตัวตน ชวนให้รู้สึ กเกรงขามอย่างอดไม่ได้
จิ้งจอกน้อยสะดุ้งโหยง ขาทั้งสี่ลอยขึ้นจากพื้น
“ท่านพี่ น่ะ นี่มัน…”
“นี่คือศพเซียน!” ต๋าจี่มองดูร่างนั้นแล้วพูดว่า “ข้าตั้งใจจะใช้มันปลุกเลือดในร่างกายของเจ้า”
“ศพ…ศพเซียน?”
จิ้งจอกน้อยตะลึงงัน จ้องมองร่างไร้วิญญาณด้วยดวงตาเบิกกว้าง อยากเอื้อมกรงเล็บไปสัมผัส แต่ก็ไม่กล้า
บัดนี้พี่สาวตนเจ๋งถึงเพียงนี้แล้วหรือ? แม้แต่ศพเซียนก็หามาได้
จิ้งจอกน้อยพูดอย่างคาดหวัง “ท่านพี่ หรือว่ามันจะทำให้ข้ามีเก้าหางได้?”
“น่าจะไม่มีปัญหา”
ต๋าจี่พยักหน้า “ข้าตรวจสอบศพนี้แล้ว พบว่าความแตกต่างที่ใหญ่ที่สุดระหว่างเซียนกับมนุษย์ ก็คือไอวิญญาณเซียน หรือก็คื
