ฝานตอบไปอย่างไม่คิดมาก “ข้าจะลองทำสายล่อฟ้า เป็นอุปกรณ์เล็กๆ น้อยๆ”
“สายล่อฟ้า?” เหยาเมิ่งจีผงะไปครู่หนึ่ง ถามด้วยความประหลาดใจ “ใช้หลบหลีกสายฟ้าได้หรือไม่?”
เขาจ้องเข็มเหล็กยาวในมือของหลี่เนี่ยนฝานอย่างตกตะลึงล่องลอย ภายในตื่นเต้นตกใจ หรือว่าคุณชายหลี่กำลังสร้างของวิเศษเจ๋งๆ อะไรสักอย่าง?
แต่แล้วเขามองซ้ายมองขวา ก็ไม่รู้สึกถึงพลังปราณใดๆ บนของสิ่งนี้เลย
“แค่เห็นว่าช่วงนี้มีฟ้าผ่าบ่อยเกินไป ก็เลยทำเจ้านี่ขึ้นมา”
หลี่เนี่ยนฝานอธิบายว่า “เข็มของสายล่อฟ้ามีปลายแหลม ซึ่งจะมีสนามไฟฟ้าที่ค่อนข้างแรงกว่าบริเวณอื่น สนามไฟฟ้านี้จะเหนี่ยวนำโมเลกุลของอากาศให้เข้ามาใกล้ๆ แล้วรับประจุไฟฟ้าส่วนเกินไป ทำให้ลดความต่างศักย์ที่เกิดขึ้นระหว่างก้อนเมฆและหลังคาบ้านเรือน โดยผ่านสายเหนี่ยวนำลงสู่พื้นดิน จึงสามารถป้องกันไม่ให้บ้านเรือนเกิดความเสียหายได้”
สีหน้าเหยาเมิ่งจีว่างเปล่า อยากจะเอ่ยว่า ‘เป็นเช่นนี้นี่เอง’ ทว่ากลับพูดไม่ออก ได้แต่อ้าปากอยู่อย่างนั้น
นอกจากประโยคสุดท้ายที่ว่า ป้องกันไม่ให้บ้านเรือนเกิดความเสียหายที่เขาเข้าใจ คำพูดก่อนหน้านั้นทั้งหมด ก็คือตำราเทพที่ยากจะเข้าใจ
คำพูดของปรมาจารย์ลึกซึ้งยิ่งนัก แน่นอนว่าเ
