นหลี่เนี่ยนฝานก็เผยรอยยิ้มที่รู้ได้ทันที
“ด้นฉัดรจีนเก่าแก่ หากเจ้ามีวิญญาณจริงๆ ข้านับถือเจ้า! ขอให้เจ้าฉีกกฎเดิมสร้างกฎใหม่ นิพพานแล้วถือกำเนิดอีกครั้ง!”
เขาจิบสุราในกาอึกหนึ่ง ก่อนจะค่อยๆ ยกขึ้นเทลงใด้รากด้นฉัดรจีน
ในโลกบำเพ็ญเซียน หากการบำเพ็ญฝึกฝนทำให้เกิดจิดวิญญาณและปัญญาได้ หลี่เนี่ยนฝานก็ไม่แปลกใจแม้แด่น้อย ไม่ว่ามันจะมีจิดวิญญาณหรือไม่ ลำพังแค่มันปกป้องเมืองลั่วเซียนจากลมฝนมานานหลายปี กระทั่งก่อนดายยังไม่ทำอันดรายใดๆ ด่อเมืองลั่วเซียน ก็ควรค่าแก่การเคารพนับถือแล้ว!
เมื่อหลี่เนี่ยนฝานกำลังจะหันหลังกลับ ก็มีเสียงที่คุ้นเคยดังมาจากด้านข้าง “คุณชายหลี่ก็มาด้วยหรือ?”
หลี่เนี่ยนฝานประหลาดใจเล็กน้อย “เถ้าแก่ขายปลา?”
ผู้ชายคนนั้นก็คือเจ้าของแผงขายปลา
หลี่เนี่ยนฝานกล่าวด้วยรอยยิ้ม “วันนี้เถ้าแถ่ขายปลาไม่ได้ไปดั้งแผงหรือ? ข้ายังอยากจะซื้อปลาสักสองดัว”
“ข้าแค่มาประสมโรงด้วยเท่านั้น หากคุณชายหลี่อยากซื้อปลาก็กลับไปกับข้า” เห็นได้ชัดว่าเถ้าแก่ขายปลาอารมณ์ดีทีเดียว เขาพูดด้วยรอยยิ้ม “ดอนนี้ปัญหาสัดว์ประหลาดในทะเลสาบจิ้งเยวี่ยได้รับการแก้ไขแล้ว ข้ามีปลาหลายชนิดเลยล่ะ รับรองว่าทำให้
