นา “ลูกพี่ ไว้ชีวิตด้วยลูกพี่ เบาหน่อย อย่ าเอาแต่เผาก้นข้าได้หรือไม่”
ต้าเฮยสูดจมูกดมกลิ่น “โอ้โห ดูเหมือนใกล้จะไหม้แล้วนะ”
ปีศาจหมูป่าพลันเหยียดยิ้มอย่างถ่อมตนเป็นที่สุด “ใช่ขอรับท่านสุนัขอสูร รบกวนท่านสุนัขอสูรช่วยพลิกให้ข้าหน่อยได้หรือไม่ ได้เวลาเผาด้านหน้าแล้ว”
ต้าเฮยยิ้มอย่างเป็นมิตร “ไม่ได้หรอก เจ้าต้องอดทนให้ได้ หากสุกขึ้นมา…ข้าก็คงได้แต่กินหมูย่างทั้งน้ำตา”
เวลานี้เสี่ยวไป๋เดินเข้ามาบันทึกข้อมูลบางอย่าง เอ่ยเสียงเรียบ “อุณหภูมิเปลวไฟเพิ่มได้อีกระดับ อย่าลืมเติมยี่หร่าด้วยล่ะ”
นอกจากปีศาจหมูป่า ก็ยังมีปีศาจอสรพิษเขียวที่ถูกแช่แข็งอยู่ในก้อนน้ำแข็งขนาดใหญ่
เสี่ยวไป๋ถามน้ำเสียงสบายๆ “ตายหรือยัง ถ้ายังอยู่ก็กะพริบตา”
ผ่านไปเนิ่นนาน ปีศาจอสรพิษเขียวพยายามขยับเปลือกตาของตนด้วยความยากลำบาก
“โอ้ ยังขยับได้ ผลึกธาตุน้ำแข็งเจ้าต้องทำงานให้หนักขึ้นอีกหน่อยนะ”
มุมหนึ่งในเรือนสี่ประสาน ปีศาจหมีดำกำลังถือกระบี่จุ้ยหมัวสับฟืนทีละท่อน
อุ้งเท้าหนาของหมีแตกยับ ขนหลุดร่วงเพราะถูกเสียดสีไปมา น้ำตาคลอเบ้า มันกำลังจะเอ่ยปากพูด แต่หลังจากได้เห็นจุดจบของปีศาจทั้งสาม ก็รีบหดหัว ไม่กล้าแม้แต่จะหายใจฟึดฟัด เร
