เนี่ยนฝานหัวเราะร่า “อยู่บ้านเป็นเด็กดีไหม?”
“วู้วๆๆ”
ต้าเฮยพยักหน้าอย่างบ้าคลั่ง
ไม่นานรูปร่างของเรือนสี่ประสานก็ปรากฏสู่สายตา
“แอด”
ประตูใหญ่ของเรือนเปิดออก เสี่ยวไป๋เดินออกมาโค้งคำนับอย่างเป็นสุภาพบุรุษ เอ่ยว่า “ยินดีต้อนรับเจ้านายกลับบ้าน”
“เสี่ยวไป๋ ไม่เจอกันนานเลยนะ”
หลี่เนี่ยนฝานพยักหน้าพร้อมรอยยิ้ม เดินเข้าประตูใหญ่เรือนสี่ประสานและมองไปรอบๆ รูปแบบทุกอย่างยังดูคุ้นเคย กระทั่งกลิ่นก็เช่นกัน
ดูเหมือนว่าตนไม่อยู่ เรือนแห่งนี้จะเงียบสงบมาก ทุกอย่างเหมือนกับตอนที่ตนยังไม่จากไป ความรู้สึกนี้…ดีจริงๆ!