ห้คนเลื่อมใสศรัทธา
“ประมุขหุบเขากู้เกรงใจเกินไปแล้ว ท่านทุ่มเทพลังปกป้องหุบเขาเมฆาคราม จิตวิญญาณเช่นนี้เป็นแบบอย่างที่ดีให้แก่คนรุ่นข้า” หลี่เนี่ยนฝานลุกขึ้นอย่างอดไม่ได้ เอ่ยว่า “ธุระขอ องพวกท่านสำคัญเร่งด่วน ข้ามาที่นี่ก็รบกวนมากแล้ว ไหนเลยจะให้พวกท่านลำบากมาด้วยตนเอง”
“คุณชายหลี่ถ่อมตัวไปแล้ว ข้าได้ยินบุตรสาวบอกว่าอาหารที่คุณชายหลี่ทำฝีมือเป็นเลิศ ต่อให้กลายเป็นเซียนก็ไม่ยอมแลก ข้าเองต้องขอบคุณที่ท่านต้อนรับพวกเขาเป็นอย่างดี” กู้ฉา างชิงหัวเราะร่าแล้วพูดต่อ “อีกทั้งอักษรของคุณชายหลี่สง่างามนำสมัย ความเห็นต่อบันทึกท่องประจิมก็ยิ่งลึกซึ้งไม่เหมือนใคร ทำให้ข้าติดใจอยู่นานทีเดียว”
จักรพรรดิลั่วและโจวต้าเฉิงยืนตะลึงค้าง สายตามองไปที่กู้ฉางชิง อยากจะชี้จมูกด่าว่าไอ้ขี้ประจบ
คิดไม่ถึงว่ากู้ฉางชิงที่ดูหัวโบราณคร่ำครึ จริงๆ แล้วกลับเป็นคนขี้ประจบประแจง ทุกวาจาช่างเหมาะสมลงตัว มิได้ละเมิดข้อห้ามผู้ยิ่งใหญ่ แถมยังเยินยอเสียได้ที่ สัดส่วนพอเหมาะกำลังพ พอดี เป็นแบบอย่างชั้นเยี่ยมของคนขี้ประจบซะจริง!
มิน่าล่ะ ฝึกฝนจนถึงขั้นต้าเฉิง พลังระดับนี้คงประจบคนมาไม่น้อยกระมัง?
เป็นดังคาด หลี่เนี่ยนฝานคลี่
