วตาเศร้าสร้อย “ทำนองมรรคาในกระดาษอวยพรนี้ลดน้อยลงไปอีก ข้ายังตื่นรู้ไม่เท่าไหร่เลย ต่อไปจะปล่อยให้สิ้นเปลืองแบบนี้ไม่ได ด้แล้ว”
จากนั้นนางก็มองดูศพที่กองบนพื้นรอบตัว ดวงตาเริ่มเป็นประกาย นางรีบกระโดดจากต้นไม้แล้วเดินปรี่เข้าไปข้างศพร่างหนึ่ง สองมือกระกบกัน พึมพำเบาๆ “หลายคนคิดจะทำลายสำนักจิน นเหลียนของข้า จำได้ว่าพวกเจ้าเคยไล่สังหารข้า ข้าก็ทำไปเพื่อปกป้องตัวเอง ในเมื่อพวกเจ้าตายแล้ว จะปล่อยให้วรยุทธ์สูญเปล่าก็น่าเสียดายแย่ ในขณะที่ยังร้อนอยู่ ข้าไม่เกรงใจล ล่ะนะ ขอบใจมาก”
แสงประหลาดฉายจากมือเล็กๆ ทั้งสองของเด็กหญิง นางเหยียดออกไปสัมผัสด้านบนหัวของศพ ทันใดนั้นคลื่นพลังปราณสายหนึ่งจากร่างไร้วิญญาณก็ถูกดูดเข้าไปในร่างของเด็กหญิงราวกับกระแสน น้ำ
เด็กหญิงแหงนหน้ามองดวงจันทร์สว่างบนท้องฟ้า คิ้วขมวดกันเล็กน้อย “แม้การฝึกวิชานี้ยังไม่สมบูรณ์แบบ แต่สิ่งที่พี่เนี่ยนฝานสอน ต้องมีชื่อเรียกโด่งดังถึงจะถูก เรียกมันว่ากลืน อะไรดี? ในบันทึกท่องประจิมที่พี่เนี่ยนฝานบอก ฝ่ายที่แข็งแกร่งที่สุดน่าจะเป็นตำหนักสวรรค์ แต่ตำหนักสวรรค์ก็ไม่สู้พี่เนี่ยนฝานของข้า พี่เนี่ยนฝานของข้ายิ่งใหญ่กว่าสวรร รค์! หร
