็นชา จ้องมองเจ้าตระกูลหลิ่ว “หลิ่วซิงเหอ คืนนี้เรามาเพื่อกวาดล้างตระกูลหลิ่วของเจ้าตามคำสั่งของผู้ยิ่งใหญ่ เจ้ามีคำพูดสุดท้ายหรือไม่?”
แม้ว่าเสียงจะแผ่วเบา ทว่าราวกับทิ้งระเบิดลงกลางทะเลลึก สมองของทุกคนส่งเสียงอึกทึก สีหน้าตกใจอย่างมาก
เขามาเพื่อกวาดล้างตระกูลหลิ่วจริงๆ!
นั่นตระกูลหลิ่วเชียวนะ! ตระกูลอันดับหนึ่งแห่งพรมแดนเหนือ!
นี่มันเรื่องอะไรกันแน่?
ผู้ยิ่งใหญ่ผู้นั้นเป็นใครกันแน่ ให้กู้ฉางชิงมาทำลายตระกูลหลิ่วด้วยตนเอง ช่างเป็นบุคคลที่น่ากลัวยิ่งนัก!
“กู้ฉางชิง! เจ้ามันบ้าไปแล้ว! รู้ตัวไหมว่าเจ้ากำลังทำอะไรอยู่”
ดวงตาของหลิ่วซิงเหอหรี่ลง เขากัดฟันพูดว่า “บุตรชายข้าหายตัวไปในหุบเขาเมฆาครามของเจ้า เจ้าเตรียมตัวหาคำอธิบายให้ข้าได้เลย ต่อให้เจ้ามาด้วยตัวเอง คิดจริงๆ หรือว่าตระกูลหลิ่ว ของข้าจะยอมให้รังแกง่ายๆ?!”
“บุตรชายเจ้า? หลิ่วหรูเซิงน่ะหรือ?” โจวต้าเฉิงยิ้มเล็กน้อย น้ำเสียงเย็นชา “เพราะเขารนหาที่ตายเอง ทำให้ท่านผู้ยิ่งใหญ่ขุ่นเคือง! คนตายไปแล้ว! ข้าส่งเขาออกเดินทางอย่างสงบไปด้วยต ตัวเอง”
ดวงตาของหลิ่วซิงเหอแดงก่ำ จิตสังหารทั่วร่างกายไม่อาจยับยั้ง คำรามลั่น “โจวต้าเฉิง เจ้าอยากตายรึ!”
“คนที่อยากตายเป็น
