เจ้าต่างหาก!” กู้ฉางชิงฮึดฮัดเย็นชา “กบก้นบ่อ เจ้าไม่รู้เลยสักนิดว่าตระกูลหลิ่วของเจ้าไปหาเรื่องบุคคลเช่นไร น่าสงสาร น่าสังเวช! ไม่พูดพร่ำ ถึงเวลาข้าส่งเจ้าแล ล้ว!”
ทันทีที่สิ้นเสียง ผ้าคลุมก็โบกสะบัด แหวนทองคำปรากฏขึ้นต่อหน้าเขา เปลวไฟลุกโชน ราวกับดวงตะวันดวงเล็กกลางราตรี จากนั้นก็กระจายออกไปอย่างแรง
วนรอบตระกูลหลิ่วหนึ่งคราว ทันใดนั้น… ทะเลเพลิงที่ทอดยาวก็ล้อมรอบตระกูลหลิ่ว
ไฟร้อนแผดเผาพุ่งขึ้นไปบนท้องฟ้า ทำให้ทุกคนใบหน้าถอดสี
หลิ่วซิงเหอมองไปรอบๆ แสยะยิ้มโกรธจัด “ดีๆๆ! ดูเหมือนข้าก็ชักอยากให้พวกเจ้าได้รู้ถึงความแข็งแกร่งของตระกูลหลิ่วของข้าเหมือนกัน!”
แม้ว่าเขาจะอยู่แค่ขั้นเหอถี่ ทว่าเมื่ออยู่ในจวนตระกูลหลิ่ว การเผชิญหน้ากับกู้ฉางชิงขั้นต้าเฉิงไม่ใช่อะไรที่น่ากลัวเลยแม้แต่น้อย
เขาเอ่ยด้วยน้ำเสียงเย็นชา “ค่ายกล!”
พรรคพวกของตระกูลหลิ่วเตรียมพร้อมไว้นานแล้ว ทันทีที่สิ้นเสียงเขา แสงสีน้ำเงินก็ปรากฏขึ้นจากตระกูลหลิ่วในทันใด สว่างไปทั่วฟ้ายามค่ำคืน
ลมคลั่งพัดโหม!
สายลมมากมายนับไม่ถ้วนกระโชกไปทั่วทุกพื้นที่ คมกริบประดุจมีด ตัดทุกอย่างที่ขวางหน้าทั้งสี่ด้านแปดทิศ!
เปลวเพลิงที่ล้อมรอบตระกูลหลิ่วถูกลมพัดจน
