กเย่หนานหลับไป เสียงประหลาดก็ดังขึ้นอีกครั้ง
เคี๊ยก เคี๊ยก เคี๊ยก
นอกจากเย่หนานที่หลับเป็นตาย อวี้เซียนและกู้เฉินที่กำลังบำเพ็ญเพียรอยู่ ได้ยินเสียงนั้นชัดเจน
แม่มเอ๊ย มาอีกแล้ว กู้เฉินเลิกฝึกทันที คลุมโปงนอน
ส่วนอวี้เซียนที่ไม่รู้เรื่องรู้ราว ตกใจสะดุ้งโหยง
เสียงอะไรน่ะ ทำไมฟังแล้วใจคอไม่ดีชอบกล อวี้เซียนหน้าเครียด
ในขณะที่นางกำลังจะออกไปดูต้นตอของเสียง มือเล็กๆ ก็คว้าแขนนางไว้
หลิงหลง เจ้าหลับไปแล้วไม่ใช่เหรอ อวี้เซียนถาม
หลิงหลงไม่อธิบายอะไร กระซิบเสียงเบา พี่สาวอวี้เซียน รีบนอนเถอะ อย่าออกไปดูเลย น่ากลัวจะตาย
ได้ยินคำเตือน อวี้เซียนลังเล
ในฐานะเจ้าสำนัก การมีเสียงประหลาดเกิดขึ้นในสำนัก หากไม่ตรวจสอบให้แน่ชัด นางคงไม่สบายใจ
แต่คำพูดของหลิงหลงทำให้นางฉุกคิด
หลิงหลงแม้จะเด็ก แต่ติดตามเย่หนานมานาน ประสบการณ์ย่อมไม่ธรรมดา
ถ้านางบอกว่าน่ากลัว ก็คงน่ากลัวจริงๆ
ณ ห้องที่ถูกล็อคกุญแจ หมอกควันสีดำเริ่มก่อตัวขึ้น
ค่อยๆ รวมตัวกันเป็นรูปร่างมนุษย์
เงาดำนั้นทะลุผ่านประตูห้องออกมา แล้วย่องเข้าไปในคลังเก็บของของเย่หนานอย่างเงียบเชียบ
คลังเก็บของนี้ เต็มไปด้วยของที่เย่หนานได้จากการเช็คอินรายวัน
