ผู้มีอารยะเช่นนี้ต้องการเป็นเพื่อนกับตน
ไม่แน่ว่าอาจจะได้กอดขาใหญ่อีกขาก็เป็นได้
หลี่เนี่ยนฝานคิดอยากผูกมิตรอย่างอดไม่ได้ เอ่ยว่า “ขอถามว่าภาพเหล่านี้เป็นผลงานของคนในหุบเขาเมฆาครามของพวกเจ้าใช่หรือไม่?”
กู้จื่อเหยาส่ายหน้า รู้สึกกระอักกระอ่วนเล็กน้อย “ไม่ใช่ ภาพทั้งสามนี้บรรพบุรุษของหุบเขาเมฆาครามได้มาด้วยโชคจากอาณาจักรลึกลับสามแห่ง ท่านพ่อของข้าชอบมันมาก จึงแขวนไว้ที่นี่ มาชื่นชมเป็นครั้งคราว”
อันที่จริงภาพวาดทั้งสามนี้ไม่ใช่ภาพวาดธรรมดา ไม่เช่นนั้นคงไม่ถูกแขวนไว้ที่โถงข้าง แม้แต่สองพี่น้องอย่างพวกเขาก็ยังเข้ามาชมไม่ได้ง่ายๆ วันนี้ทุกอย่างเปิดให้เข้าเยี่ยมชมเพื่อ หลี่เนี่ยนฝานโดยเฉพาะ
ทั้งลั่วซืออวี่และฉินม่านอวิ๋นต่างมองดูจนล่องลอย ไอเซียนของเซียน ไอมารของมาร และไอปีศาจของปีศาจล้วนทำให้พวกนางเกิดความรู้สึกนึกคิดที่แตกต่าง
ผู้ที่สามารถวาดภาพนี้ได้จะต้องเป็นคนในตระกูลเซียนเป็นแน่ คนในภาพวาดก็คงไม่ใช่คนในโลกมนุษย์เช่นกัน!
หลี่เนี่ยนฝานเลิกคิ้ว ถอนหายใจเบาๆ “ที่แท้ก็มาจากที่ต่างๆ กันสามแห่ง”
ทันใดนั้นการประเมินภาพวาดทั้งสามของเขาก็ลดลงไปอีกระดับ
หากภาพเหล่านี้มาจากคนละคนกัน เช่นนั้นระดับของผ
