โล่ง มันคือหุบเขาว่างเปล่าแห่งหนึ่ง
น้ำตกสายหนึ่งไหลลงมาจากก้อนเมฆ คล้ายกับตกลงมาจากฟ้า กระทบโขดหินเกิดเป็นเสียงซ่าดังสนั่นราวกับฟ้าผ่า ทางน้ำใหญ่และไหลเชี่ยว น้ำกระเซ็นออกไป ส่องสว่างระยิบท่ามกลางแสงตะวัน
ใต้น้ำตกปรากฏสายรุ้งเส้นยาวจากการรวมตัวของไอน้ำ ขณะเดียวกันก็มีปลาใหญ่มากมายเรียงรายกระโดดข้ามเป็นระยะๆ เหมือนกับปลาหลีที่กระโดดข้ามประตูมังกร ยามกระโดดข้ามสะพานสายรุ้ง ช่างงดงามจับตาราวกับอยู่ในภาพวาด
ต้องบอกว่าที่นี่สวยจริงๆ!
เรียกได้ว่าเป็นดินแดนในอุดมคติได้อย่างสมบูรณ์แบบ
หลี่เนี่ยนฝานมองดูน้ำตกอยู่ครู่หนึ่งก็เดินตามกู้จื่อเหยาต่อไป ด้านหน้าปรากฏหอคอยอารามตั้งตระหง่านอยู่กลางป่า
แต่พวกเขากลับไม่รู้เลยว่าห่างออกไปไม่ไกลนัก มีร่างหนึ่งกำลังมองมาทางนี้ด้วยท่าทางกระวนกระวาย
แม่นางน้อยคนหนึ่งในชุดกระโปรงสีเขียวพูดอย่างอดไม่ได้ว่า “เป็นอย่างไรบ้าง? หยุดคาถาได้หรือไม่?”
“รอก่อน เจ้ารีบส่งผีเสื้อติดตามไปอีกหน่อย”
“ยังมีตรงนั้นอีก ระวังผึ้งหน่อย อย่าบังคับมากเกินไป หากไปต่อยแขกผู้ทรงเกียรติเข้าล่ะก็ตายแน่!”
“ปลา ดูเหมือนแขกผู้ทรงเกียรติที่มาจะชอบดูปลา ปล่อยปลากระโดดอีกสองสามครั้ง”
“ใครควบคุมล
